آرشیو فروردین ماه 1403

یکی دیگر از انواع شرکت ها ، شرکت طراحی داخلی است.گرفتن کارت بازرگانی فوری در لغت نامه وبستر ، طراحی داخلی چنین تعریف شده است : هنر یا عمل برنامه ریزی و نظارت بر طراحی و اجرای داخلی و مبلمان . مهم ترین بخش حرفه ای یک طراح داخلی، داشتن هنر و علم درک رفتار مردم به منظور ایجاد فضاهای کاربردی و خلاقانه است. این دسته از شرکت ها معمولاَ در زمینه فروش محصولات برای زیبا سازی فضاهای داخلی ساختمان ها، منازل، ادارات و ... فعالیت می کنند.
برای ثبت شرکت طراحی داخلی می توان در قالب های شرکت سهامی خاص و یا شرکت با مسئولیت محدود اقدام نمود.شایان ذکراست، چنانچه شرکت شما تولید کننده باشد می بایست از وزارت صنعت، معدن و تجارت و در صورتی که شرکت طراحی و معماری باشد باید از اتحادیه یا انجمن صنفی مرتبط ، مجوزهای لازم را دریافت نمایید. خاطر نشان می شویم شما می توانید کلیه امور اداری ثبت شرکت خود را به ما بسپارید و برای دریافت مشاوره حقوقی رایگان و دستیابی به اطلاعات دقیق ثبت شرکتها با ما تماس حاصل فرمایید.همکاران ما در این مرکز می توانند از طریق مشاوره ی تخصصی رایگان شما را راهنمایی کنند.

• نام شرکت طراحی

در رابطه با نام شرکت طراحی نکته ی حائز اهمیت آن است که انتخاب کلمه دکوراسیون در یکی از سیلاب های نام شرکت به دلیل نداشتن ریشه فارسی امکان پذیر نیست. در مقابل افراد می توانند از واژگانی نظیر طراحی داخلی،  طراحان و ... استفاده نمایند.
شرایط ثبت " نام " شرکت چیست؟
1- دارای ریشه فارسی باشد. ( واژگان انتخابی برای نام ، باید در لغت نامه دهخدا و یا در فرهنگ معین وجود داشته باشند. یعنی همان طور که گفته شد حتماَ باید واژگان ایرانی باشند ) .
2- لاتین نباشد.
3- با شئونات انقلاب اسلامی ایران منافات نداشته باشد.
4- تکراری نبوده و دارای سابقه ثبت نباشد. بدین منظور، می توانید به سامانه http://ilenc.ir  مراجعه و نام پیشنهادی خود را جستجو کنید. دقت نمایید که دو کلمه از نام پیشنهادی با اسامی دارای سابقه باید متفاوت باشد.
5- دارای اسم خاص باشد.
6- از اعداد بصورت ریاضی آن استفاده نشود ، بلکه بصورت حروف نوشته شود.
7- جهت تعیین  اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
8- از عناوین ایثارگران و شاهد و امثالهم که انحصاراَ تحت نظارت سازمان محترم بنیاد شهید و امور ایثارگران می باشد ، استفاده نشود .
9- از عنوان های شعرا ، دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر استفاده نشود.
10- عدم استفاده از حروف اول چند کلمه بعنوان اسم مخفف و یا ترکیبی از چند کلمه
11- عدم استفاده از حرف اول بعضی از کلمات مانند پی وی سی و ...
نکته :
- کلماتی از قبیل طراحی، ساختمانی، بازرگانی، تجاری، مهندسی، مهندسی مشاور و...شرحی بر موضوع فعالیت محسوب می شود و در بررسی نام یا نام های درخواستی به منظور رعایت عدم سابقه و تشابه ،جزئی از نام محسوب نمی شود.
- استفاده از اسامی شهرها و رنگ ها و اعداد در اسم شرکت مانعی ندارد اما این کلمات جزء اسم شرکت شمرده نمی شوند و اسم شرکت باید غیر از این کلمات شامل سه کلمه باشد.

• شرایط ثبت شرکت طراحی

- داشتن حداقل 25 سال سن
- داشتن حداقل مدرک دیپلم
- کارت پایان خدمت اعضا ( ویژه آقایان )
- نداشتن هیچگونه سوء پیشینه کیفری برای اعضا
- نداشتن اعتیاد
- عدم اشتغال اعضا و هیئت مدیره شرکت در حوزه های دیگر
- مدیران و اعضای شرکت در حال تحصیل نباشند.
- مدیران و اعضا شرکت باید حداقل 2 سال فعالیت مرتبط در زمینه موضوع طراحی و در نظر گرفتن صلاحیت شغلی را داشته باشد.
- داشتن سند تجاری یا اداری برای آدرس شرکت
- محل آدرس شرکت در بازار صنفی مربوطه

• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت طراحی

- تکمیل فرم درخواست ثبت شرکت طراحی
- کپی برابر با اصل شناسنامه و کارت ملی و کارت پایان خدمت اعضا
- اخذ گواهی عدم سوء پیشینه
- ارائه اقرارنامه با امضای مدیریت
- ارائه عکس اعضای هیئت مدیره شرکت
- ارائه رسید پرداخت هزینه های ثبتی
- ارائه آدرس و کد پستی شرکت
- ارائه وکالتنامه وکیل ( در صورتی که امور ثبتی توسط وکیل انجام می شود )

• مراحل ثبت شرکت طراحی

- تکمیل کلیه صفحات اساسنامه و امضاء آن توسط شرکا
- تکمیل کلیه صفحات تقاضانامه و امضاء آن توسط شرکا
- تکمیل  صفحات صورتجلسه و امضاء آن توسط شرکا
- انتخاب 5 نام به ترتیب اولویت و وارد نمودن در سامانه اداره ثبت شرکت ها
- اخذ مجوز از ارگان های مربوطه و ارائه مدارک لازم به اداره محترم ثبت شرکت ها
- در صورت کامل بودن مدارک تقدیمی ، کارشناس اداره ثبت شرکت ها اقدام به تهیه پیش نویس آگهی ثبت نموده و سپس تشکیل پرونده داده و در روی آن از لحاظ تکمیل امضا گواهی می نماید.سپس دو نسخه آگهی به امضای رئیس اداره رسیده و یک نسخه از تمامی مدارک در پرونده شرکت،ضبط و نسخه دوم جهت نگهداری در شرکت به متقاضی داده می شود و این سند "سند ثبت شرکت" است.
- درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران.
پس از تشکیل شرکت نسبت به تعیین حوزه مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی، تهیه دفاتر قانونی و پلمپ دفاتر و اخذ کد اقتصادی اقدام نمایید.

مجمع عمومی موسس، مانند هر مجمع عمومی، از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود. ثبت شرکتها صلاحیت های مجمع عمومی موسس از تلفیق ماده 17 لایحه قانونی 1347 با مواد 74 به بعد این لایحه مشخص می شود.
1. تصویب گزارش موسسان

موسسان باید گزارش اقدامات خود را به مجمع عمومی موسس تقدیم کنند. یکی از وظایف مجمع عمومی رسیدگی به گزارش موسسان و تصویب آن است. تصویب این گزارش به منزله قبول صحت تشکیل شرکت خواهد بود. برخی از مواردی که باید در این گزارش آمده باشد در ماده 16 لایحه قانونی 1347 ذکر شده است، این موارد عبارتند از : تصدیق موسسان به اینکه تمام سرمایه شرکت به طور صحیح تعهد گردیده و دست کم 35 درصد از آن به صورت نقد پرداخت شده است و نیز تعیین میزان سهمی که به هرکدام از تعهدکنندگان تعلق گرفته است. علاوه بر این ، ماده 76 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : " موسسین باید قبل از اقدام به دعوت مجمع عمومی موسس نظر کتبی کارشناس رسمی وزارت دادگستری را در مورد ارزیابی آورده های غیرنقد جلب و آن را جزء گزارش اقدامات خود در اختیار مجمع عمومی موسس بگذارند...".
مجمع موسسان علاوه بر گزارش موسسان، باید احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تادیه مبالغ لازم را به تصویب برساند. ( بند اول ماده 74 لایحه قانونونی 1347). تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی نیز با مجمع عمومی موسس است .
2. تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی
مقررات ویژه تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی موسسان هنگام رای گیری در مورد این آورده ها اعمال می شود، از جمله اینکه دارندگان آورده غیرنقد در موقعی که تقویم آورده غیرنقدی که تعهد کرده اند موضوع رای است حق رای ندارند و آن قسمت از سرمایه غیرنقد که موضوع مذاکره و رای است از حیث حد نصاب جزء سرمایه شرکت محسوب نمی شود. فرض کنیم موسس " الف " اتومبیلی را به عنوان آورده غیرنقد به شرکت آورده است و موسسان پس از ارزیابی کارشناس رسمی وزارت دادگستری، در قبال آن هزار سهم به او اختصاص داده اند ، این هزار سهم در رای گیری احتساب نمی شود. حال فرض کنیم موسس " الف " ، علاوه بر اتومبیل مذکور، مبلغی پول نیز آورده باشد و بابت آن پانصد سهم به او اختصاص داده شده باشد، این سهم نیز در تعیین حد نصاب برای رای گیری احتساب نمی شود. مع ذلک، موسسانی که آورده غیرنقدی دارند می توانند هنگام تصمیم گیری در مورد آورده های غیرنقدی دیگران در رای گیری شرکت کنند.
" هر گاه آورده غیرنقد... ( در جلسه اول مجمع عمومی موسس) تصویب نگردد، دومین جلسه مجمع به فاصله مدتی که از یک ماه تجاوز نخواهد کرد، تشکیل خواهد شد و در فاصله دو جلسه اشخاصی که آورده غیرنقد آن ها قبول نشده است، در صورت تمایل می توانند تعهد غیرنقد خود را به تعهد نقد تبدیل و مبالغ لازم را تادیه نمایند ... در صورتی که صاحبان آورده غیرنقد ... به نظر مجمع تسلیم نشوند، تعهد آن ها نسبت به سهام خود باطل شده محسوب می گردد و سایر پذیره نویسان می توانند به جای آن ها سهام شرکت را تعهد و مبالغ لازم را تادیه کنند." ( ماده 79 لایحه قانونی 1347)
" در صورتی که در جلسه دوم ( مجمع عمومی موسس که به طریق فوق برای رسیدگی به وضع آورده های غیرنقدی با حضور بیش از نصف پذیره نویسان هر مقدار سهام که تعهد شده است تشکیل می شود . ( قسمت اول ماده 80 لایحه قانونی 1347). معلوم گردد که در اثر خروج دارندگان آورده غیرنقد... و عدم تعهد و تادیه سهام آن ها از طرف سایر پذیره نویسان، قسمتی از سرمایه شرکت تعهد نشده است و به این ترتیب شرکت قابل تشکیل نباشد، موسسین باید ظرف ده روز از تاریخ تشکیل آن مجمع مراتب را به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع دهند تا مرجع مزبور گواهینامه مذکور در ماده 19 این قانون را صادر کند " ( ماده 81 لایحه قانونی 1347). این گواهینامه حاکی از عدم ثبت شرکت است که در اختیار موسسان و پذیره نویسان قرار می گیرد تا به بانک مراجعه کنند و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند.
3. تصویب مزایای خاص
هر گاه برای بعضی از موسسان مزایای خاصی پیش بینی شده باشد ، این مزایا نیز باید در مجمع عمومی موسس به تصویب برسد. نحوه رسیدگی به این مزایا و رای گیری در مورد آن ها مانند قواعدی است که در مورد ارزیابی آورده های غیرنقد بیان شد. ( مواد 77 به بعد لایحه قانونی 1347). مزایای خاص با توجه به وضعیت شخصی که مزیت به او اعطا می شود ارزیابی و تصویب می شود. تعیین چگونگی و موجبات این مزایا باید به تفصیل در طرح اساسنامه و اعلامیه پذیره نویسی که به اداره ثبت شرکت ها داده می شود ذکر شود. توجیه این مزایا باید به ضمیمه گزارش موسسان به مجمع عمومی موسس تسلیم شده باشد.
4. تصویب اساسنامه
شرکت سهامی بر اساس اساسنامه تشکیل می شود. بنابراین ، مجمع عمومی موسس اختیار و تکلیف تصویب آن را دارد.
قانون گذار تکلیف نکرده است که اساسنامه باید به صورت رسمی تنظیم شود، از این رو ، ممکن است رسمی یا غیر رسمی باشد. اما در عمل همیشه به صورت غیررسمی است.
طرح اساسنامه باید مشتمل بر مطالبی باشد که در ماده 8 لایحه قانونی ذکر شده است یعنی :
نام شرکت ؛ موضوع شرکت به طور صریح و منجز ؛ مدت شرکت ؛ مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن،اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد. ؛ مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک؛ تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام ؛ تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود،که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود. ؛ نحوه انتقال سهام با نام ؛ طریقه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس ؛ در صورت پیش بینی این امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن ؛ شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه ؛ مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی ؛ مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها ؛ طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی ؛ تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیران که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول و یا به جهات قانونی ممنوع می گردند. ؛ تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران ؛ تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند. ؛ تعداد بازرسان و نحوه انتخاب و مدت ماموریت آن ها ؛ تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه ؛ نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن ؛ نحوه تغییر اساسنامه
5. تعیین مدیران و بازرسان
اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را مجمع عمومی موسس انتخاب می کند. حتی اگر نام آنان قبلاَ در طرح اساسنامه آمده باشد. به موجب ماده 109 لایحه قانونی 1347 ، مدت مدیریت مدیران در اساسنامه معین می شود، لیکن این مدت از دو سال تجاوز نخواهد کرد. به عبارت دیگر، هرگاه مدت معین شده در اساسنامه برای ماموریت مدیران از دو سال کمتر باشد، مجمع عمومی باید آن را تصویب کند.
مدیران و بازرسان انتخاب شده باید به طور کتبی قبول سمت نمایند. هر گاه مدیران و بازرسان در جلسه حاضر باشند، صورتمجلس را امضا می کنند و هرگاه حاضر نباشند، قبول سمت کتبی از طرف آنان به طریق دیگری صورت می گیرد.
6. تعیین روزنامه کثیرالانتشار
به موجب تبصره ماده 17 الحاقی 22/ 11/ 1353 لایحه قانونی 1347 : " هرگونه دعوت و اطلاعیه برای صاحبان سهام تا تشکیل مجمع عمومی سالانه باید در دو روزنامه کثیرالانتشار منتشر شود. یکی از این دو روزنامه به وسیله مجمع عمومی موسس و روزنامه دیگر از طرف وزارت ارشاد اسلامی تعیین می شود ". تعیین روزنامه به وسیله مجمع عمومی عادی از شرایط لازم برای تشکیل شرکت محسوب نمی شود و شرکت از زمانی تشکیل می شود که شرایط مندرج در ماده 17 لایحه قانونی 1347 تحقق پیدا کرده باشد.

 تصفیه شرکت ها عبارت است از جمع آوری دارایی شرکت ، انجام تعهدات و تقسیم آن بین افراد ذینفع. هزینه پلمپ دفاتر  ماده 207 در مورد وظیفه متصدیان تصفیه مقرر می دارد : " خاتمه دادن به کارهای جاری و اجرای تعهدات و وصول مطالبات و تقسیم دارایی شرکت .."
به طور کلی ، امر تصفیه در حقیقت رتق و فنق امور جاری و معوق شرکت ، پرداخت بدهی ها ، انجام تعهدات ، وصول مطالبات و تقسیم دارایی شرکت بین شرکاست.
متصدیان امر تصفیه به ترتیب ذیل ممکن است انتخاب گردند :
1. طبق اساسنامه
ممکن است اساسنامه شرکت این امر را پیش بینی کرده باشد، در صورتی که مقررات اساسنامه منافاتی با قانون نداشته باشد، مطابق آن عمل خواهد شد.
2. در شرکت های با مسئولیت محدود
در شرکت های تضامنی ، نسبی و مختلط ( که تمام یا بعضی از اعضای آن ها دارای مسئولیت محدود نیستند ) اصولاَ امر تصفیه یا با مدیران شرکت است یا با اشخاص منصوب از طرف مدیران ولی سایر شرکا حق نظارت در امر تصفیه را دارند.
3. در سایر شرکت ها
در مورد سایر شرکت ها ( سهامی ، مسئولیت محدود و تعاونی ) امر اصفیه به عهده مدیران شرکت قبل از انحلال است مگر اینکه طبق اساسنامه یا اکثریت مجمع عمومی شرکت ترتیب دیگری مقرر شده باشد.

• وظایف مدیران تصفیه

1. حل و فصل امور جاری
ممکن است در زمان حیات شرکت ، اقداماتی شده باشد که هنوز خاتمه نیافته است. مثلاَ تاسیساتی بنا شده است که هنوز به اتمام نرسیده یا اینکه قراردادهای مربوط به خرید و فروش و انجام خدماتی منعقد شده و کارهایی هم انجام شده ولی به پایان نرسیده باشد. در این صورت طبیعتاَ این اقدامات باید به پایان برسد تا از این بابت خسارتی متوجه شرکت نشود.
2. اجرای تعهدات و پرداخت بدهی ها
منظور از اجرای تعهدات کلیه تعهداتی است که شرکت به موجب قانون ، قرارداد و حتی عرف و عادت در مقابل دیگران به عهده دارد و هنوز انجام نشده است. بنابراین هیئت تصفیه یا مدیر تصفیه باید وضعیت کارکنان شرکت را از حیث تصفیه حقوق قانونی آن ها روشن نماید. در صورتی که تعهد تحویل کالا یا انجام خدماتی را کرده آن ها را انجام دهد، اگر به موجب عرف تجاری باید تعهداتی را انجام دهد ، مثلاَ هزار صندوق چای خریده و طبق عرف تجاری ، اگر چه در قانون و قرارداد اشاره ای به آن نشده ، صندوق های خالی را باید پس بدهد. همچنین تعهدات مالی از قبیل پرداخت برواتی که قبول نوشته و موعد آن هنوز نرسیده، یا سفته هایی که وعده آن نرسیده و غیره را بپردازد.
3. وصول مطالبات
ممکن است شرکت مطالباتی به صورت های مختلف از اشخاص داشته باشد. مدیر تصفیه این مطالبات را با حفظ مصلحت و منافع شرکت باید وصول کند.
4. تقسیم دارایی شرکت
پس از وصول مطالبات و پرداخت بدهی ، دارایی موجود شرکت بین شرکا به نسبت سهم الشرکه آن ها در شرکت تقسیم خواهد شد و اگر دسترسی به یکی از شرکا نباشد سهم او، در حساب معینی به نام خودش در بانک تودیع خواهد شد تا هر وقت صاحب آن ، یا قائم مقام قانونی او ، مراجعه کرد به آن ها تودیع گردد.
5. اقدامات قضایی
مدیر تصفیه در حکم وکیل شرکت است و باید کلیه اقداماتی که برای تامین حقوق اعضای شرکت در حال تصفیه لازم است به عمل آورد. در غیر این صورت، و در صورت تقصیر ، مسئول خسارات وارده خواهد بود.
6. اعلان آگهی
تقسیم دارایی شرکت های سهامی ، با مسئولیت محدود و تعاونی وقتی امکان پذیر است که قبلاَ سه مرتبه در روزنامه رسمی و یکی از جراید کثیرالانتشار آگهی و از تاریخ انتشار اولین آگهی در روزنامه رسمی یک سال گذشته باشد در غیر این صورت متصدیان تصفیه مسئول خسارت طلبکارانی خواهند بود که به طلب خود نرسیده اند.
بسمه تعالی
نمونه جلسه هیئت تصفیه
جلسه هیئت تصفیه شرکت منحله ………………..…………….. به شماره ثبت ……………….و شناسه ملی ................  در حال تصفیه در ساعت …………. و مورخ ………….  در محل قانونی شرکت تشکیل گردید و نسبت به موارد ذیل اتخاذ تصمیم گردید.
آقای ………………………….. به شماره ملی................  به سمت مدیر تصفیه انتخاب و کلیه اوراق و اسناد بهادار و عادی شرکت با امضاء آقای/خانم  …………………………..  همراه با مهر شرکت معتبر می باشد.
جلسه در ساعت………….  خاتمه یافت و به آقای …………………………..   احدی از سهامداران و یا مدیرتصفیه با حق توکیل به غیر وکالت داده می شود ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکتها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت و امضاء دفاتر ثبت اقدام نماید.

تصمیم افزایش سرمایه از طریق افزایش سهم الشرکه اخذ کارت بازرگانی فوری ( عنوان صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده به امضاء کلیه شرکاء .
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از افزایش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3- ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی شرکاء جدید .
4- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند .
5- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
6- در صورتیکه محل افزایش سرمایه غیرنقدی می باشد ارائه تقویم سرمایه غیر نقد به امضاء کلیه شرکاء
7- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

تصمیم افزایش سرمایه از طریق افزایش سهم الشرکه
( عنوان صورتجلسه مجمع عمومی شرکاء )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی شرکاء به امضاء کلیه شرکاء .
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از افزایش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء . .
3- ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی شرکاء جدید . .
4- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند . .
5- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
6- در صورتیکه محل افزایش سرمایه غیرنقدی می باشد ارائه تقویم سرمایه غیر نقد به امضاء کلیه شرکاء .
7- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح.

تصمیم افزایش سرمایه از طریق ورود شریک جدید
( عنوان صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده)

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده به امضاء کلیه شرکاء .
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از افزایش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3- ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی شرکاء جدید.
4- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند .
5- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه

شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
6- در صورتیکه محل افزایش سرمایه غیرنقدی می باشد ارائه تقویم سرمایه غیر نقد به امضاء کلیه شرکاء
7- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

تصمیم افزایش سرمایه از طریق ورود شریک جدید
( عنوان صورتجلسه مجمع عمومی شرکاء )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی شرکاء به امضاء کلیه شرکاء .
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از افزایش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3- ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی شرکاء جدید.
4- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند .
5- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
6- در صورتیکه محل افزایش سرمایه غیرنقدی می باشد ارائه تقویم سرمایه غیر نقد به امضاء کلیه شرکاء
7- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

بسمه تعالی
نمونه صورتجلسه افزایش سرمایه در شرکت های با مسئولیت محدود ( تضامنی ، نسبی )

نام شرکت…............................... شماره ثبت ….................. و شناسه ملی .................. سرمایه ثبت شده …............................... ریال در تاریخ …........... ساعت …...... مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حضور کلیه شرکاء / اکثریت شرکاء در محل شرکت تشکیل و نسبت به افزایش سرمایه اتخاذ تصمیم شد.

نام شرکاء میزان سهم الشرکه
1ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
2ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
3ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
4ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
پس از بحث و تبادل نظر در خصوص وضعیت مالی شرکت
خانم /آقای.................... به شماره ملی ..................... با پرداخت.................... ریال به صندوق شرکت سهم الشرکه خود را به میزان ................... ریال افزایش داد.
خانم /آقای.................... به شماره ملی ..................... با پرداخت.................... ریال به صندوق شرکت سهم الشرکه خود را به میزان ................... ریال افزایش داد.
خانم /آقای.................... به شماره ملی ..................... با پرداخت.................... ریال به صندوق شرکت سهم الشرکه خود را به میزان ................... ریال افزایش داد.
خانم /آقای.................... به شماره ملی ..................... با پرداخت.................... ریال به صندوق شرکت سهم الشرکه خود را به میزان ................... ریال افزایش داد.
در نتیجه سرمایه شرکت از مبلغ ................................... به ................................... .ریال افزایش و ماده ....................... اساسنامه بنحو مذکور اصلاح می گردد.
مدیر عامل اقرار به دریافت مبلغ افزایش سرمایه نمود.
به خانم / آقای ...................................... احدی از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت وکالت داده شد که ضمن حضوردر اداره ثبت شرکتها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت وامضاء ذیل دفاتر ثبت اقدام نماید.
خانم / آقای ….................................. امضاء
خانم / آقای ….................................. امضاء
خانم / آقای ….................................. امضاء
خانم / آقای ….................................. امضاء

12
بسمه تعالی

نمونه صورتجلسه افزایش سرمایه همراه با ورود شریک جدید در
شرکت های با مسئولیت محدود ( تضامنی ، نسبی )

نام شرکت..................................... شماره ثبت .............. و شناسه ملی ................. سرمایه ثبت شده ................................... ریال در تاریخ ............ ساعت ......... مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حضور کلیه شرکاء / اکثریت شرکاء در محل شرکت تشکیل و نسبت به افزایش سرمایه و ورود شریک جدید اتخاذ تصمیم شد.

نام شرکاء میزان سهم الشرکه
1ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
2ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
3ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
4ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
پس از مذاکره در خصوص وضعیت شرکت تصمیم گرفته شد که:
1ـ خانم / آقای ...................... فرزند......... متولد ......... شماره شناسنامه…..................... و شماره ملی ............................ صادره از ....... به آدرس ........................................................................................................... با پرداخت ........................ ریال به صندوق شرکت در زمره شرکاء درآمد.
2ـ خانم / آقای ...................... فرزند......... متولد ......... شماره شناسنامه…......................... و شماره ملی صادره از ....... به آدرس ........................................................................................................... با پرداخت ........................ ریال به صندوق شرکت در زمره شرکاء درآمد.
مدیر عامل شرکت اقرار به دریافت مبلغ افزایش یافته نمود.
سرمایه شرکت از مبلغ ...................... ریال به ...................... ریال افزایش یافت. در نتیجه ماده .......... اساسنامه به شرح مذکور اصلاح می گردد.
به خانم / آقای ................................ احدی از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت وکالت داده شد که ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکتها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت وامضاء ذیل دفاتر ثبت اقدام نماید.
خانم / آقای ….................................. امضاء
خانم / آقای ….................................. امضاء
خانم / آقای ….................................. امضاء

به موجب ماده ی 3 قانون ثبت شرکت ها برای آن که شخصیت حقوقی شرکت خارجی در ایران شناخته شود و شرکت ها بتواند در ایران مبادرت به امور تجاری کند، باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ی ثبت استان تهران به ثبت رسیده باشد.پلمپ دفاتر عدم هر یک از دو ملاک فوق موجب می شود که از دید قانون ایران، شرکت خارجی موجودیت نداشته باشد.

بنابراین شناسایی شخصیت حقوقی برای شرکت های تجاری خارجی در صورتی مصداق دارد که این شرکت ها در کشوری که تشکیل شده اند، دارای شخصیت حقوقی باشند. برای نمونه در کشورهای آنگلوساکسون فقط شرکت های مشابه شرکت های سهامی ما،یعنی limited companies  در انگلستان و corporations در ایالات متحده دارای شخصیت حقوقی هستند و شرکت موسوم به partnership که شرکت مدنی است،شخصیت حقوقی مستقل از شرکا ندارد و لذا در ایران هم نمی تواند از شخصیت حقوقی برخودار شود.

در ایران، گاه شناسایی شرکت های خارجی از طریق انعقاد معاهدات سیاسی تجاری با کشورهای خارجی صورت گرفته است.برای مثال،در ماده ی نهم قرارداد اقامت بین ایران و بلژیک مقرر شده است: «شرکت های صنعتی و تجاری که بر طبق قوانین یکی از طرفین متعاهدین تاسیس و مقر آن ها در خاک مملکت مشارالیها بوده و در آن جا قانوناَ بر تابعیت آن مملکت شناخته شده باشند،هویت حقوقی و اهلیت آن  ها در خاک طرف متعاهد دیگر شناخته خواهد شد ».البته تعداد این نوع معاهدات کم است و باید گفت که وجودشان نیز ضروری نیست،چه همان طور که گفته شد،به موجب ماده ی 3 قانون ثبت شرکت ها،همین که شرکتی به موجب قانون شخصی اش وجود دارد و در ایران ثبت می شود،از دید قانون ایران موجودیت و اهلیت دارد و اعطای شخصیت و اهلیت به شرکت های خارجی منوط به قرارداد دو جانبه،چند جانبه و یا رفتار متقابل نیست.

پس با این کیفیت، ثبت شرکت های بیگانه به منزله ی شناسایی آن ها است. اما آیا ثبت شرکت های خارجی،در وضعیت قانون گذاری فعلی ایران مجاز است یا خیر؟چنین پرسشی از این لحاظ مطرح شده است که اصل 81 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر می کند: «دادن امتیاز تشکیل شرکت ها و موسسات در امور تجارتی و صنعتی و کشاورزی و معادن و خدمات به خارجیان مطلقاَ ممنوع است».آیا این اصل به این معناست که شرکت های خارجی را به این دلیل که ثبتشان ممنوع است،نمی توان در ایران به رسمیت شناخت؟ شورای نگهبان در تفسیری که از این اصل کرده گفته است: «شرکت های خارجی که با دستگاه های دولتی ایران،قرارداد قانونی منعقد نموده اند می توانند جهت انجام امور قانونی و فعالیت های خود در حدود قرارداد منعقده و طبق ماده ی 3 قانون ثبت شرکت ها به ثبت شعب خود در ایران مبادرت نمایند و این امر با اصل 81 قانون اساسی مغایرتی ندارد».

آنچه از این نظریه استنباط می شود این است که فعالیت شرکت های خارجی در ایران هنگامی قانونی است که شخصیت آن ها در ایران شناسایی شود و این شناسایی فقط با ثبت آن ها ممکن می شود.این قسمت از نظریه ی شورای نگهبان منطقی است،اما علت تفکیک میان شرکت های خارجی که با دستگاه های دولتی ایران قرارداد منعقد کرده اند و شرکت های بیگانه که چنین شرطی در مورد آن ها صدق نمی کند،معلوم نیست.

به نظر ما، اطلاق اصل 81 قانون اساسی چنین تفکیکی را مجاز نمی کند. انعقاد قرارداد توسط شرکت های خارجی با موسسات ایرانی مجوز ثبت و در نتیجه تشکیل شرکت های خارجی در ایران نیست،اما ممنوعیت ثبت شرکت خارجی فقط در صورتی صادق است که شرکت خارجی بخواهد در ایران به فعالیت مربوط به امور تجاری،صنعتی،کشاورزی،معادن و خدمات بپردازد،والا خارج از قیود مندرج در اصل 81 قانون اساسی، تشکیل شرکت خارجی از طریق ثبت آن بلامانع است. برای مثال،یک شرکت خارجی که با یک شرکت ایرانی در خارج قراردادی منعقد کرده و برای اجرای آن می خواهد به دادگاه ایرانی مراجعه کند،می تواند برای شناسایی شخصیتش در نزد دادگاه ایرانی،خود را به ثبت نرسانده،دادگاه ایرانی نباید به دعوای او ترتیب اثر دهد،زیرا چنین شرکتی تا ثبت نشده است،شخصیت حقوقی ندارد و نمی تواند مستقل از شرکا اقامه ی دعوا کند.

البته، این اشکال برای طرف ایرانی چنین شرکتی نیز وجود دارد و حتی برای او بیشتر است، چه شرکت خارجی برای آنکه قادر به اقامه ی دعوا باشد ،می تواند تقاضای ثبت کند،در حالی که طرف ایرانی نمی تواند چنین تقاضایی را نزد مقامات ثبت مطرح کند و قانون گذار ایران باید برای این مشکل راه حلی بیندیشد.در حقوق فرانسه،به شرکتی خارجی که در فرانسه شناخته نشده است،حق اقامه ی دعوا داده نمی شود.برعکس،خواهان فرانسوی مجاز است که علیه شرکت خارجی طرح دعوا کند.این امر به شرکت خارجی تحت تعقیب امکان می دهد که نه فقط در مقابل خواهان فرانسوی از خود دفاع کند،بلکه مبادرت به تقدیم دادخواست و دعوای متقابل کند.

هرگاه شخصیت حقوقی شرکت در ایران شناخته شد، شرکت در همان شرایطی قرار خواهد گرفت که یک شخص حقیقی خارجی در ایران داراست. به عبارت دیگر،چنین شرکتی از کلیه ی حقوقی که برای خارجیان در نظر گرفته شده است برخوردار شده، کلیه ی تعهدات آن ها را نیز خواهد داشت. با این توضیح که شرکت خارجی، اولاَ نمی تواند در ایران بیش از حقوقی را داشته باشد که در کشور خود در حدود اساسنامه دارد و ثانیاَ نمی تواند از حقوقی بهره مند شود که خاص اشخاص حقیقی است، مانند حقوق خانوادگی و امثال آن. از طرفی،قوانین خاص ممکن است برای شرکت تعهداتی معین کرده باشند که اشخاص خارجی بیگانه مشمول آن نمی شوند، مانند ماده ی 107 قانون مالیات های مستقیم (مصوب 1380) که برای اشخاص حقوقی خارجی که در ایران فعالیت می کنند، مقررات وبژه ی مالیاتی معین کرده است.

قانون حاکم بر شرکت های خارجی: رژیم حقوقی حاکم بر فعالیت شرکت همان است که درباره ی قراردادها،به طور اعم صادق است. به عبارت دیگر،قراردادهای شرکت برحسب سیستم عام تعارض قوانین یا تابع قانون ایران  است یا تابع قوانین خارجی و از این لحاظ،تفاوتی میان شرکت خارجی و شخص حقیقی خارجی وجود ندارد.

البته برای آن که بفهمیم شرکت به درستی ایجاد شده است، تشکیلات سازمانی آن مطابق قانون است و طرز کار آن درست است یا خیر و تحت چه شرایطی منحل می شود، باید به قانون شخصی شرکت که قانون کشور متبوع اوست، مراجعه کنیم.

نتایج تحقیقات محققان در رابطه با  ابعاد برند حاکی از آن است که ابعاد ویژگی برند "صداقت و قدرت" بر سطح اعتماد به برند (نسبت به اثرگذاری  برند) تاثیر بیشتری می گذارند. ثبت شرکت درحالیکه ابعاد "هیجان و اغواگری" بیش از آنکه بر اعتماد بر برند تاثیر داشته باشند بر "اثرگذاری برند" ثاثیر گذارند.

به نظر می رسد که بعد شایستگی، تاثیرات یکسانی هم بر اعتماد به برند و هم بر اثرگذاری برند می گذارد که ویژگی برند می تواند سطوح اعتماد به برند را افزایش دهد و اثرگذاری برند را ایجاد نماید.

مطالعه ی اخیر چالد هاری و هالبروک- محققان در زمینه ی برند (2001)-  روابط میان اعتماد به برند ، اثرگذاری برند، وفاداری برند و چندین متغیر عملکردی برند را کشف نمود. آن ها دریافتند که وفاداری نسبت به برند از اعتماد بزرگتری که ناشی از قابلیت اطمینان برند می باشد مشتق می گردد. در ادامه ی مطالعات ، چادهاری و هالبروک فرضیه های خود را در خصوص سوابق اعتماد به برند و اثرگذاری برند تست نمودند.آن ها مدل قبلی خود را توسعه دادند و برخی از عوامل تعیین کننده ی تعهد به برند را که می تواند مبنایی برای تعاملات رابطه ای در مشتری باشد – روابط برند-  مورد بررسی قرار دادند. به ویژه آن ها نتیجه گرفتند که تعهد به برند از طریق اعتماد به برند و تاثیر برند مشخص می گردد که به نوبه ی خود این عوامل تعیین کننده را به عنوان تفاوت های درک شده بین برندها ، ارزش های سودمندی   و خطر انتخاب برند در نظر می گیرند.

همانطور که قبلاَ نیز آمد ، از آن جهت  که ویژگی برند در ذهن مشتری به عنوان بازتابی از درک برند ایجاد و حفظ و نگهداری می گردد ، می تواند تاثیر معنادار و قابل ملاحظه ای هم بر اعتماد به برند و هم بر تاثیر برند داشته باشد. گزارش محققان مشتری حاکی از آن است که ویژگی برند سطوح تاثیر و احساسات  وهمچنین سطوح اعتماد و وفاداری  را در مشتریان افزایش می دهد. با وجودی که اعتماد به برند و تاثیر برند هر دو از نظر شناختی و همچنین تاثیر گذاری تحریک می شوند . مطالعه ی حاضر مطرح می کند که برخی از ابعاد ویژگی های برند بیشتر با ارزیابی های برند درسطح شناختی مرتبط هستند ، درحالیکه سایر ابعاد دارای تاثیر قوی تری بر روی ادراکات برند در سطح تاثیرگذاری می باشند. از آنجا که اغلب فروشندگان هرگز محصولات را با جزئیات کامل توصیف نمی کنند ، مشتریان معمولاَ باید با استفاده از اطلاعاتی که در خصوص گزینه های محصول موجود است در مورد آن استنتاج کنند. وقتی مشتریان با تردید در انتخاب روبرو می شوند ، مایلند به گزینه هایی که ویژگی های برتری دارند -که با همه ی گزینه ها در یک ردیف قرار دارند- توجه نشان دهند. 

در این گزارش از شرکت کنندگان خواسته شد که تمامی افکارشان را هنگامی که تصمیم خود را در انتخاب یک برند می گیرند ، بنویسند تا این که بتوان فرایندهای زیرین و اساسی تصمیم گیری را بررسی نمایند.در شرایط اطلاعاتی کامل، تمامی ویژگی های هر محصول در دسترس بودند، شرکت کنندگان به راحتی بین دو گزینه ، از مجموعه گزینه ای یکسان انتخاب نمودند، اما در حالت دیگر برای هر گزینه ی محصول یک ویژگی را از قلم افتاده انداختند تا میزان تردید در انتخاب زیاد شود.در این شرایط قیمت و کیفیت  بودند که از عوامل حائز اهمیت جهت انتخاب مشتریان به شمار می رفتند.

قیمت به طور قابل توجهی نقش عمده ای را در انتخاب برند مشتریان ایفا می کند. مقدار پولی محصول ملاحظه شده ممکن است بر نگرش های مشتری نسبت به تصویر برند محصول تاثیر گذارد و همچنین بر روی قصد مشتری به خرید نیزاثر گذار باشد. مطالعات قبل نیز نشان میدهد که هرچه  محصولی  قیمت منطقی تری داشته باشد، قصد خرید بیشتر می شود. بنابراین، نیت و قصد خرید از طریق قیمت و ارزش برای ملاحظات پولی برانگیخته می شوند. بنابراین:

قیمت محصول به طور مثبت بر روی قصد خرید مشتری و همچنین اولویت برند اثر گذار است.

مقدار عملیاتی عملکرد/ کیفت محصول :
کیفیت محصول بعد مهمی از تصویر برند و میزان ارزش آن است، زیرا عموماَ مهمترین نقش را در تقدم برند ایفا می کند و عامل مهمی برای خرید به شمار می رود.

مطالعات قبلی پیشنهاد می کنند که درک مشتری از کیفیت محصول رابط مثبت و قوی با قاعده ی تساوی حقوق برند و قصد خرید است. بنابراین کیفیت محصول به عنوان ابزار فرق گذاری استراتژیک به منظور توسعه ی مزایای رقابتی مورداستفاده قرار می گیرد، زیرا سطح زیادی از کاربرد عملیاتی را ارائه می دهد و مقدار دقیقی را به مشتریان می دهد. از نقطه نظر ذکر شده در بالا، این تحقیق فرضیه های زیر را ارائه می دهد : 

- مقدار عملیاتی عملکرد محصول / کیفیت که به طور مثبت بر مزیت برند تاثیر می گذارد.

-مقدار عملیاتی عملکرد محصول / کیفیت که به طور مثبت بر قصد خرید تاثیر می گذارد .

اختراع در صورتی قابل حمایت است که به ثبت رسیده باشد. ثبت اختراع مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است.ثبت شرکت اظهارنامه ثبت اختراع باید در سه نسخه، به زبان فارسی و بدون لاک گرفتگی، قلم خوردگی و پاره گی تنظیم گردیده و پس از ذکر تاریخ، همه صفحات توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضا گردد. چنانچه متقاضی اظهارنامه بیش از یک نفر باشد، اگر سهم هر یک مشخص نشود حقوق ناشی از اظهارنامه یا گواهی ثبت بالسویه خواهد بود.
مالک اظهارنامه به کسی اطلاق می گردد که اختراع به نام وی تقاضای ثبت می گردد، مالک (یا مالکین) اختراع می تواند شخص (یا اشخاص) حقیقی یا حقوقی (و یا هر دوی آن ها) باشد. (لازم به ذکر است چنانچه مالک اختراع یک شرکت یا موسسه، انجمن، سازمان، حزب، نهاد و ... باشد شخص حقوقی نامیده می شود) منظور از متقاضی یا متقاضیان ثبت، اعم از مالک یا نماینده ی قانونی (وکیل و...) می باشد و در صورت تعدد متقاضی ثبت، می بایست شخصی که به نمایندگی از سایرین حق مراجعه و مکاتبه با مرجع ثبت و انجام سایر تشریفات اداری لازم جز دریافت گواهی نامه اختراع را دارد با ذکر اقامتگاه تعیین گردد.

اظهارنامه ثبت اختراع باید حاوی نکات زیر باشد:

1-اسم،شماره ملی، نشانی، کد پستی، تابعیت وسمت متقاضی و در صورتی که متقاضی شخص است ذکر نام، نوع فعالیت، اقامتگاه، محل و شماره ثبت، تابعیت، مرکز اصلی و عندالزوم هر گونه شناسه دیگر آن الزامی است.

2-اسم، شماره ملی،نشانی و کد پستی نماینده قانونی متقاضی؛در صورت وجود

3-اسم،اقامتگاه و کد پستی شخص یا اشخاصی که صلاحیت دریافت ابلاغ ها در ایران را دارند،در صورتی که متقاضی مقیم ایران نباشد؛

4-اسم،نشانی و شغل مخترع،در صورتی که متقاضی شخص مخترع نباشد،

5-عنوان اختراع به نحوی که اختراع ادعایی را مشخص سازد و مشتمل بر کلماتی مثل"بهتر"و غیره نبوده و ترجیحاَ بین سه تا 10 کلمه باشد؛

6-تاریخ،محل و شماره اظهارنامه یا گواهی نامه اختراع در خارج،در صورت درخواست حق تقدم؛

7-اطلاعات مربوط به اظهارنامه اصلی در صورت تکمیلی بودن اختراع؛

8-تعداد صفحات توصیف،ادعاها،خلاصه توصیف اختراع و نقشه ها؛

9-تعیین طبقه اختراع بر اساس طبقه بندی بین المللی اختراعات؛-

طبق آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات پرونده هایی که در این اداره تشکیل می گردد و بر حسب محتویات پرونده و زمینه فعالیت صورت گرفته به 8 دسته تقسیم می گردد که به قرار ذیل می باشد:

الف:نیازهای انسانی    ب:انجام عملیات ترابری    ج:شیمی و متالوژی    د:منسوجات وکاغذ     ه:ساختمان

و:مهندسی،مکانیک،روشنایی...       ز:فیزیک        ی:برق

10-تعیین ضمائم.

مدارک زیر باید ضمیمه اظهارنامه ثبت اختراع شود:

1-توصیف اختراع؛

2-ادعا یا ادعاهای اختراع؛

3-خلاصه ای از توصیف اختراع؛

4-نقشه یا نقشه ها،در صورت لزوم؛

5-مدارک مثبت هویت متقاضی و مخترع؛

6-درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم مخترع،چنانچه مخترع نخواهد اسم وی ذکر شود؛

7-مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود؛

8-رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی؛

9-مدارک نمایندگی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.

تبصره1:چنانچه اظهارنامه ثبت اختراع در زمان تقاضا فاقد شرایط مقرر در ماده 11 قانون باشد، مرجع ثبت از متقاضی دعوت خواهد کرد تا از تاریخ ابلاغ ظرف 30 روز اصلاحات لازم را انجام دهد و تاریخ تقاضا همان تاریخ دریافت اصلاحات مذکور خواهد بود.اگر در مهلت تعیین شده اصلاح صورت نگیرد،اظهارنامه کان لم یکن تلقی خواهد شد.این مهلت برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز می باشد.

تبصره 2:اگر در اظهارنامه به نقشه هایی اشاره شود که در آن درج یا ضمیمه نشده است مرجع ثبت از متقاضی دعوت می کند تا نقشه ها را در ظرف 30 روز ارائه دهد. در صورت ارائه،تاریخ دریافت نقشه ها، تاریخ تقاضا تلقی خواهد شد. در غیر این صورت، مرجع ثبت تاریخ تقاضا را همان تاریخ دریافت اظهارنامه قید نموده و اشاره  به نقشه ها را کان لم یکن تلقی خواهد کرد. این مهلت برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز می باشد.

ذیل اظهارنامه و سایر مدارک باید به امضاء مخترع یا مخترعین برسد و در صورتیکه مالک اختراع اشخاص حقوقی باشند باید بر طبق اساسنامه و آخرین وضعیت مدیران صاحب امضا توسط صاحبان امضا شرکت یا موسسه یا دانشگاه همه صفحات امضا و ممهور به مهر آن گردد. متقاضی ثبت اختراع تا زمانی که اظهارنامه او برای ثبت اختراع قبول نشده است می تواند آن را مسترد کند.

چنانچه در اظهارنامه به نقشه هایی اشاره شود که در آن درج یا ضمیمه نشده است،اداره مالکیت صنعتی از متقاضی دعوت می کند تا نقشه ها را ارائه دهد.اگر متقاضی دعوت را اجابت کرده و نقشه های مورد اشاره را ارائه نماید،اداره ی مذکور تاریخ دریافت نقشه را تاریخ تقاضا تلقی خواهد نمود. در غیر این صورت،تاریخ تقاضا را همان تاریخ دریافت اظهارنامه قید نموده و اشاره به نقشه ها را کان لم یکن تلقی خواهد کرد. 

لذا اداره مالکیت صنعتی تاریخ تقاضا را همان تاریخ دریافت اظهارنامه تلقی خواهد کرد مشروط بر این که اظهارنامه در زمان دریافت حاوی نکات زیر باشد:

الف-ذکر صریح یا ضمنی این نکته که ثبت یک اختراع تقاضا می شود.

ب-ذکر نکاتی که شناخت هویت متقاضی را میسر می کند.

ج-توصیف اجمالی اختراع

قابل توجه است طبق ماده ی 9 قانون ثبت اختراع،متقاضی می تواند همراه با اظهارنامه خود،طی اعلامیه ای حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی مورخ 1261 هجری شمسی(20 مارس 1883 میلادی)و اصلاحات بعدی آن را درخواست نماید.حق تقدم می تواند بر اساس یک یا چند اظهارنامه ملی یا منطقه  ای یا بین المللی باشد که در هر کشور یا برای هر کشور عضو کنوانسیون مذکور تسلیم شده است.درصورت درخواست حق تقدم:

الف-اداره مالکیت صنعتی از متقاضی می خواهد ظرف مدت معین،رونوشت اظهارنامه ای را ارائه دهد که توسط مرجع ثبت اظهارنامه ای که مبنای حق تقدم است،گواهی شده باشد.

ب-با پذیرش درخواست حق تقدم حمایت های مذکور در کنوانسیون پاریس شامل آن خواهد بود.

در صورت عدم مراعات شرایط مندرج در این ماده و مقررات مربوط به آن،اعلامیه مذکور کان لم یکن تلقی می شود.

در ثبت شرکت اولین سوالی که به ذهنمان می رسد این است که چرا شرکت ثبت می کنیم و لزوم ثبت شرکت چیست؟ به نظر می رسد برای ورود به بحث ثبت شرکت ها ابتدائاً لازم است به توضیح شرکت بپردازیم.
شرکت در لغت به معانی ذیل مورد استفاده قرار گرفته است:

شریک شدن، انباز گشتن، همدست شدن در کاری، انبازی. لیکن در اصطلاح دارای مفاهیم و انواع متعددی است که در قانون مدنی و قانون تجارت مورد توجه قرار گرفته است. اما با توجه به اینکه شرکت به معنی همدست شدن در کاری می باشد هر نوع همراهی دو یا چند نفر در امور مشروع مانند شرکت در امور تجارتی، صنعتی، کشاورزی، ساختمانی، استخراج و بهره برداری از معادن، تولید و توزیع کالا، در امر چاپ کتب و نشریه های مختلف و غیره را می توان از انواع شرکت های مشروع و قانونی تلقی نمود. چرا که برابر ماده 10 قانون مدنی تشکیل هر گونه شرکتی در صورتی که بر خلاف قانون نباشد صحیح است.

لیکن اگر چند نفر برای انجام امر نامشروع و خلاف قانون، با یکدیگر مشارکت نمایند، در حقیقت شرکت در عملی نموده اند که غیر قانونی است و جرم می باشد و عنوان آن شرکت یا مشارکت در جرم می باشد. بنابراین افراد می توانند در تمام امور و مسائل اجتماعی با یکدیگر مشارکت و همکاری نمایند. منتهی اگر این مشارکت در راستای قانون بوده شرکت قانونی ست، لیکن اگر برخلاف قانون باشد شرکت یا مشارکت در اعمال خلاف قانون و مجرمانه می باشد. مانند شرکت در قتل، شرکت در کلاهبرداری و هر عمل دیگری که قانون جرم شناخته باشد.

شرکت ها را با توجه به قانون مدنی و قانون محاسبات عمومی و قانون تجارت به سه نوع کلی می توان تقسیم نمود:

• شرکت های مدنی،یعنی شرکت هایی که در قانون مدنی تصریح شده و خصوصیات و مشخصات آن ها نیز تبیین گردیده است.
• شرکت های دولتی
• شرکت های تجارتی که در قانون تجارت به انواع و اقسامی تقسیم گردیده و نحوه تشکیل و اداره و اساسنامه و انحلال آن ها نیز کاملاَ مشخص است.

شرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است. به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی ،وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است. اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد مسئولیتی عمدتاً محدود دارند. البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند.

همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح "تک شریک" به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان در قبال طلبکاران محدود به سرمایه ای شود که به شرکت تک شریک اختصاص داده اند.

بی تردید در دوران کنونی بخش عظیمی از فعالیت های اقتصادی را شرکت های تجاری بر عهده دارند، زیرا استفاده از پدیده شرکت تجاری به بازدهی فعالیت اقتصادی حدت بیشتری می دهد و متضمن مزایایی است که فعالیت فردی در بر ندارد، مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به ویژه محدودیت مسئولیت فعالان تجاری.

بیهوده نیست که امروزه نه تنها اشخاص بلکه دولت ها نیز فعالیت اقتصادی خود را در قالب شرکت های تجاری ارائه می کنند. لذا شرکت های تجاری از نظر اقتصادی اهمیتی فراوان دارند، زیرا هر چند تعداد آن ها از تجار انفرادی به مراتب کم تر است، ابراز و سرمایه مجموعه های صنعتی و تجاری به آن ها تعلق دارد.

این نکته از دیرباز صادق بوده و در عصر ما با تغییرات و تحولات بنیادی اقتصادی و سیاسی که شاهدیم، صورت آشکارتری به خود می گیرد. در این باره، کافی است به شرکت های بزرگ تجاری به اصطلاح چند ملیتی اشاره کنیم که در طول قرن حاضر در کشورهای بزرگ صنعتی تشکیل یافته، با فروپاشی نظام کمونیستی و گرایش جهانی به سوی اقتصاد بازار آزاد، رقبای دولتی خود را از دست می دهند.

در کشور ما نیز خصوصاً طی چند دهه اخیر تشکیل شرکت های تجاری اعم از خصوصی، عمومی، تعاونی و دولتی رشد چشمگیری داشته است. در حال حاضر بیش از یک میلیون شرکت تجاری به اقسام مختلف در کشور ما فعال می باشند و اگر افراد ذی نفع در هر یک از این شرکت ها در نظر گرفته شود، طیف وسیعی از افراد با حقوق شرکت های تجاری ارتباط مستقیم دارند.

هر شرکتی برای اینکه رسمیت یابد و شخصیت حقوقی پیدا نماید باید به ثبت برسد، بنابراین ثبت شرکت ها الزامی می باشد و دولت می بایست حدالمقدور در تشکیل آن ها نظارت نماید تا وسیله ای برای سواستفاده نباشد.
سوالی که ممکن است مطرح شود اینست که به موجب کدام یک از این قوانین الزامی بودن آن ها تصریح شده است.

پاسخ اینست که در این خصوص سه قانون به شرح ذیل وجود دارد:
1-ماده 195 قانون تجارت که می گوید: "ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت ها است"
2-برابر قانون ثبت اسناد،ثبت شرکتنامه ها اجباری می باشد.
3-بموجب تبصره 1 ماده 5 قانون اصلاح قانون نظام صنفی مصوب 31/2/1368 ثبت شرکت ها الزامی می باشد.
4-نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه مصوب 1311 ثبت شرکت های تجارتی را الزامی نموده است. بنابراین با توجه به مواد مذکور هر گاه یکی از شرکت های تجارتی مراحل مربوط به ثبت را طی ننمایند و به ثبت نرسد رسمیت نداشته و بلکه بر خلاف قانون بوده و مراجع ذیصلاح می توانند از انجام فعالیت های آن جلوگیری نمایند.

قدر مسلم آن است که برای فراهم شدن فضایی مطلوب و مساعد، رسیدگی به چگونگی تشکیل شرکت ها امری ضروری و غیر قابل اجتناب است. ثبت نمودن شرکت خود نوعی رسیدگی است که متصدیان امر انجام می دهند تا معلوم شود آیا برای بوجود آوردن این شخصیت حقوقی دقت های لازمه شده و مقررات رعایت گردیده یا خیر.

ثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت نیز در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه به آن اغلب نمی توانند معامله کنند. زیرا کسی که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله ی مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه ی شرکت تا چه اندازه است و اختیار مدیران شرکت تا چه حدود بوده و بالاخره قدرت و توانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است. مواد مهم و لازم هر شرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند.

علاوه بر آن، به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هر شخص خارجی ولو این که ظاهراً ذینفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه و از محتویات آن اطلاع حاصل کند. در کشور ما این قسمت ضمن آیین نامه ی مصوبه ی خرداد 1310 و مقررات 10 اسفند 1327 وزارت دادگستری مقرر گردیده «مراجعه به دفاتر ثبت شرکت ها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند» هنگامی که شرکت  به ثبت می رسد، قراردادهای منعقده بین شرکا رسمی بوده و بعد ها هیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه و اساسنامه و سایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده و یا به ایراداتی که درباره ی اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.

با توجه به موارد فوق، شایان ذکر است بخش کثیری از آحاد جامعه به عناوین مختلف با حقوق ثبت در ارتباط هستند. لیکن، آشنایی با امور ثبتی و احاطه بر آن مستلزم کسب تجربه و علم مربوط به آن است و می طلبد که افراد به طور مستمر به مطالعه قوانین پرداخته و با قوانین و آیین نامه های مختلف در ارتباط با مسایل ثبتی آشنایی کامل داشته باشند.

قبول یا رد تقاضای ثبت علائم تجاری منوط به رعایت کلیه ی شرایط قانونی است. یک علامت تجاری باید ویژگی های ذیل را داشته باشد:

1-ابداع و نوآوری
علامت تجاری باید از خلاقیت و نوآوری برخوردار باشد. به عبارت دیگر می توان گفت علامت تجاری نباید تکراری و یا مشابه علایم مستعمل قبلی باشد. گرفتن کارت بازرگانی فوری برخی از افراد با افزایش یا کاهش یک حرف یا یک شکل کوچک به اشکال قبلی مدعی ثبت علامت تجارتی می شوند که در این حالت متصدی ثبت ضمن رد آن مانع ثبت علایم تکراری می شود. استناد و ادعای چنین مدعیانی این است که علامت پیشنهادی عین علامت قبلی و مستعمل نمی باشد لیکن باید توجه داشت که علامت و طرح پیشنهادی نباید در مشاهده و نگاه افراد غیر متخصص، تداعی کننده علامت ثبت شده قبلی باشد ولو اینکه از منظر اثبات، عین علامت قبلی تلقی نشود.

2-صداقت و شفافیت
علائم تجاری باید از صداقت، شفافیت و روشنی و وضوح برخوردار باشند. یعنی علامت تجاری باید بنحوی طراحی، ترسیم و تعیین شود که موجب خطا، اشتباه، فریب و گمراهی مخاطب و مشاهده کننده نگردد. بدیهی است متصدی ثبت از ثبت طرح ها و نشان هایی که آرم و علامت شرکت و موسسه دیگری را تداعی نمایند خودداری بعمل می آورند.

3-تمایز و تشخص
علامت تجاری یک شرکت باید در میان علائم شرکت های مشابه، مشخص و متمایز باشد و توسط افراد عادی بسهولت تمیز داده شود.

هر اظهارنامه ثبت علامت تجاری، از جهات ذیل مورد بررسی قرار می گیرد:

1-از لحاظ شکلی
برای ملاحظه اینکه درخواست ثبت و ضمائم آن مطابق مقررات پیش بینی شده باشد اگر نقایصی در تکمیل اطلاعات مشاهده شود،مراتب به درخواست کننده در سامانه ابلاغ می شود تا اقدام به رفع آن ها بنماید.

2-ازجهت تطبیق طبقه ای که درخواست کننده ثبت علامت، جهت کالای خود،ذکر نموده یا طبقات مربوط به نوع کالا. در صورت عدم مطابقت کالا با طبقه مندرج در اظهارنامه، از درخواست کننده ثبت دعوت خواهد شد تا در اصلاح طبقه بندی کالای مشروحه، اقدام نماید.

3-از لحاظ مطابقت علائم با شرایط مقرر در قانون و آیین نامه. قابل توجه است،نام های عام محصولات یا اسامی جغرافیایی که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند،علامت مشخصه تجارتی محسوب نمی شود.

4-از لحاظ عدم تشابه با علائم دیگر. چنانچه علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی،یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند را به اشتباه بیندازد. شباهت مذکور ممکن است از لحاظ شکل ظاهر یا تلفظ یا کتابت یا به هر کیفیت دیگری باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد.

طبق ماده 9 قانون ثبت علائم و اختراعات، رد تقاضای ثبت علائم تجاری در موارد ذیل توسط متصدی شعبه مذکور در ماده 6 انجام می گیرد:

1. در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.
2. در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی را یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه بیندازد

برای هر علامتی که تقاضای ثبت آن پس از بررسی به شرح فوق مورد قبول قرار گیرد، اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی، یک آگهی در روزنامه رسمی منتشر خواهد کرد. آگهی مزبور شامل نام و نشانی صاحب علامت و خصوصیات آن و خصوصیات کالا یا کالاهایی که علامت در مورد آن ها بکار می رود خواهد بود. سی روز بعد از انتشار آگهی، اداره مذکور مکلف است در صورت عدم اعتراض، علامت را به ثبت برساند.

درخواست ثبت علامت تجارتی، قابل اعتراض است. هر گاه پس از بررسی، معلوم گردد که تقاضای ثبت قابل قبول نیست یا درخواست کننده در مدت مقرر،در تکمیل و رفع نقص اظهارنامه یا ضمائم آن، اقدام ننماید اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی، رد تقاضای ثبت علامت را با ذکر علل به درخواست کننده ابلاغ خواهد کرد.

شرکت هلدینگ (مادر)، شرکتی است که تمامی سهام داران حق رای (سهام عادی و انواع خاصی از سهام ممتاز) شرکت دیگری را در اختیار داشته باشد و در این حالت به شرکت مملوک، شرکت فرعی تملیک شده گویند. ثبت شرکتها همچنین شرکت های فرعی یک سیستم هلدینگ تحت عنوان شرکت های وابسته یا شرکت های عملیاتی نیز شناخته می شوند. این شرکت ها هویت قانونی خودشان را بعنوان شرکت های مجزا حفظ می کنند، اما کنترل هر شرکت فرعی موجب حفظ اختیار تعیین هیات مدیره، مدیریت، توانایی خرید و فروش سهام و اوراق قرضه آن می شود.

این نوع شرکت، شرکتی سهامی است که دارای شرکتهای زیر مجموعه دیگر بوده و کنترل شرکت های زیر مجموعه به طور مستقیم زیر نظر مدیران و هیات وزیره شرکت اصلی است که با خریدن بخش عمده ای از سهام  شرکت دیگر می تواند در ان شرکت حق رأی داشته باشد.

فعالیت اصلی آنها خرید سهام بیش از 50 درصد سهام شرکتهای دیگر است. اگر به منظوری غیر از کنترل کردن، سهام سایر شرکتها را خریداری کنند، شرکت کنترل کننده محسوب نمی شود.

هلدینگ ها از طریق کنترل شرکتهای خود می توانند به هم افزایی و سود بیشتر برسند اما در عوض هزینه سربار آنها به مراتب بیشتر است چون مدیریت شرکتهای تابعه چندان هم ارزان نیست. لذا هم ممکن است به سود برسند و هم ممکن است  ضرر کنند. در این شرکتها امکان استفاده از منابع بین شرکتها و به اشتراک گذاشتن توانمندی ها، صرفه جویی در مقیاس در عین حال قدرت انعطاف پذیری بالا خصوصاَ در شرکتهای مادر (هلدینگ) تخصصی، مزیتی است که در شرایط برابر، شرکتهای دیگر از آن بی بهره اند.

در ایران به دلیل فقدان قوانین جامع در زمینه شرکتهای هلدینگ (مادر)، اصطلاح این شرکت و شرکت سرمایه گذاری را به یک شکل به کار میبرند در حالیکه از نظر حقوقی ساختار این دو شرکت از هم متمایز است. شرکتهای سرمایه گذاری، نهادی سود آفرین در امر خرید و فروش سهام هستند اما شرکت مادر نهادی است که اداره  شرکتهای تابعه را به عهده دارد.

شرکتهای هلدینگ (مادر) دو ویژگی دارند:

1. شرکت کنترل کننده: یک نوع از شرکتهای مادر، شرکتهای سهامی هستند که علاوه بر عملیات بازرگانی، بخشی از سرمایه خود را صرف خرید سهام در شرکتهای دیگری می نمایند.
2. شرکت دارنده: شرکتهای سهامی هستند که تمام سرمایه خود را صرف خرید سهام در شرکت های دیگر می نمایند و فعالیت بازرگانی ندارند.

در مجموع، چهار نوع شرکت هلدینگ (مادر) وجود دارد: هلدینگهایی که از یک شرکت بزرگ ایجاد شدند. هلدینگهای محصولی، که همه ی شرکتهای آن یک نوع محصول را تولید می کنند. یک نوع دیگر از شرکتهای هلدینگ، زنجیره تأمین هستند که همه ی شرکتهای آنها در راستای رسیدن به یک هدف مشترک فعالیتهای گوناگون را انجام می دهند. و نوع آخر شرکتها ی مادر، هلدینگهای مختلط اند یعنی شرکتهایی با فعالیتهای مختلف.

مطابق مصوبه مورخ 15/2/1386 هیأت مدیره سازمان بورس و اوراق بهادار حداقل سرمایه شرکتهای هلدینگ اینگونه تعیین شده است: "در شرکتهای مادر از نوع سهامی خاص پنجاه میلیارد ریال و در شرکتهای مادر از نوع سهامی عام یکصد میلیارد ریال"

مدارک لازم جهت ثبت شرکت هلدینگ (مادر) به شرح ذیل می باشد:

1. آگهی تاسیس شرکت مادر
2. مدارک ثبت شرکت های زیر مجموعه
3. کپی مدارک هویتی نماینده های زیر مجموعه
4. عدم سوء پیشینه نماینده های زیر مجموعه

برای تأسیس شرکت هلدینک مانند سایر شرکتها نیاز به طی مراحلی است که به طور اختصار آنها را عنوان می کنیم.

برای ورود شرکت مادر در سازمان بورس و اوراق بهادار، تقاضای مجوز تأسیس شرکت مادر به معاونت نظارت بر نهادهای مالی سازمان بورس ارسال می شود. سازمان در مرحله بعد نامه ای مبنی بر اجازه تأسیس شرکت مادر و ثبت نزد مرجع ثبت شرکتها صادر می کند. بعد از ثبت نهاد مالی در ثبت شرکتها، شرکت ثبت شده مدارک لازم را جهت ثبت نزد سازمان بورس ارایه می نماید و در صورت احراز شرایط، مجوز فعالیت برای شرکت صادر می گردد.

مراحل دریافت مجوز برای ثبت شرکت مادر:

_ متقاضی ابتدا باید درخواست خود را طبق فرم "تقاضای صدور مجوز تأسیس شرکت مادر" به همراه فرم "پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیر عاملی یا عضویت در هیأت مدیره نهاد مالی" تکمیل شده توسط اعضای هیأت مدیره و مدیر عامل پیشنهادی برای مدیریت نظارت بر  نهادهای مالی سازمان بورس اوراق بهادار ارسال  کند. سازمان پس از بررسی مدارک اگر کامل باشند، موافقت اصولی خود را با تأسیس شرکت ابلاغ می کند.

_ در صورت موافقت اصولی، شرکت مستلزم است مدارک اعلام شده توسط سازمان را ظرف مهلت مقرر تکمیل نماید. بعد از تکمیل مدارک مورد نظر سازمان نامه ای مبنی بر اجازه تأسیس شرکت و ثبت نزد مرجع ثبت شرکتها را صادر خواهد کرد.

_ بعد از اعلام موافقت با تأسیس شرکت، متقاضی باید طی مهلت مقرر شرکت را نزد مرجع ثبت شرکتها به ثبت رسانده، مستندات مربوطه را به سازمان ارایه دهد.

بعد از ثبت نهاد مالی نزد مرجع ثبت شرکتها و موسسات غیر تجاری، شرکت مدارک لازم را برای ثبت نزد سازمان ارایه می نماید و در صورت احراز شرایط مجوز فعالیت، مجوز فعالیت برای شرکت صادر می گردد.

مزایای سرمایه گذاری در شرکت هلدینگ:

_ بردن سرمایه به سمت شرکت های هلدینگ باعث می شود تنوع سرمایه ایجاد شود.داشتن تنوع در سرمایه یکی از توصیه های کارشناسان سرمایه گذاری است. تنوع در سرمایه امکان بالاتر رفتن سرمایه را بیشتر می کند.

_ باز پرداخت وامهای دریافتی توسط شرکت هلدینگ از طریق سرمایه شرکتهای فرعی.

_ در این شرکتها از اتخاذ سیاستهای دست و پا گیر خبری نیست، شرکتها می توانند برای تمام مجموعه های تحت نظر خود و کوچکتر سیاستهای یکسان در نظر بگیرند.

_ بهره مندی از معافیتهای مالیاتی

_محفوظ ماندن شخصیت حقوقی شرکتهای تابعه

_ این شرکتها عموماَ محصولی تولید نمی کنند. فقط وسیله ای برای مالکیت سهام سایر شرکتها هستند. برای همین دردسرهای تولید یا خدمات کمتر گریبان سرمایه گذاران این شرکتها را می گیرد.

_ کنترل با مالکیت محدود و تفکیک حقوقی

_از برجستگی های این شرکتها این است که از سایر شرکتها با ریسکهای معمولی در سرمایه گذاری روبه رو می شوند. تنها ریسک آن، سرمایه ای است که سرمایه گذاری شده که ممکن است بازگشت داده نشود.

_ امکان رعایت قوانین مختلف در کشورهای دیگر به خاطر وجود شخصیت حقوقی مستقل شرکتهای تابعه.

چند نمونه از مستندات قانونی صدور مجوز تأسیس و فعالیت شرکتهای مادر:

_ قانون بازار اوراق بهادار. مصوب آذر 1384 مجلس شورای اسلامی

_ آیین نامه اجرایی قانون بازار اوراق بهادار مصوب 3/4/ 1386 هیأت وزیران

_ اساسنامه نمونه شرکتهای هلدینگ

_ دستورالعمل تأیید صلاحیت حرفه ای مدیران نهادهای مالی مصوب 6/9/86 هیأت مدیره سازمان بورس.