هیدنیت به افتخار دبلیو. ای هیدن که آن را در سال 1879 در شمال کارولینا کشف کرد نامگذاری شد.تشخیص سنگ آکوامارین هیدن برای پیدا کردن پلاتینیوم برای لامپ برق ادیسون به شمال کارولینا سفر کرد.
هیدن مزرعه وارن را برای استخراج زمرد کرایه کرد و هیدنیت را کشف کرد.
هیدنیت به رنگ سبز اسپادومین است.
اسپادومین سبز، صورتی یا یاسی است و به عنوان منبع لیتیم استفاده می شد.
هیدنیت می تواند به رنگ سبز زرد، زرد سبز یا رنگ سبز زمردی جالبی باشد.
در دهه 1800معادن این سنگ به اوج شکوفایی خود رسید؛ در واقع، هیدنیت به “زمرد لیتیوم” هم اشاره دارد و این به دلیل رنگ سبز روشن این سنگ است.
در واقع، کونز، در سال 1892 در روزنامه ای، این سنگ را با داشتن درخشندگی خاص که زمرد اصل فاقد آن است توصیف کرد.
هیدنیت محبوب کلکسیونرها و موزه ها است.
شناسایی هیدنیت
چندرنگ نمایی هیدنیت می تواند به تشخیص آن از دیگر سنگ ها کمک کند.
ترکیبی از شکافش پذیری ایده آل آن، سختی، سیستم کریستال بلورین، شفافیت و رنگ می تواند هیدنیت را از دیگر سنگ ها متمایز کند.
منبع هیدنیت
منطقه معدنی شمال کارولینا و ایالات متحده آمریکا جایی است که هیدنیت در آنجا کشف شد و بعد آن سنگ، هیدنیت نام گرفت.
معدن زمرد Hollow در هیدنیت برای عموم باز است.
ذخایر هیدنیت در افغانستان، میانمار(برمه)، برزیل، ماداگاسکار، و کالیفرنیا هم کشف شده است.
رنگ هیدنیت
هیدنیت با کرومیوم رنگ شده است؛ اکسید کرومیوم به آن رنگی سبز می دهد.
به همین دلیل است که بعضی از آنها رنگ سبز شیشه ای دارند.
هیدنیت به رنگ های مختلفی از جمله رنگ سبز تقریبا روشن تا زرد سبز و تیره ترین رنگ سبز شیشه ای است.
این سنگ به رنگ های زرد سبز، سبز زرد است.
هیدنیت هاله ای چندرنگ دارد یعنی وقتی از زاویه های مختلف دیده می شود رنگ های مختلفی را نشان می دهد.
بنابراین یک تکه هیدنیت به تنهایی می تواند به رنگ آبی سبز، سبز زمردی یا زد سبز به چشم بیاید.
ارزشمندترین هیدنیت به رنگ سبز زمردی تیره است.
شفافیت و درخشندگی هیدنیت
هیدنیت با درخشندگی شیشه مانند شفاف است.
سنگ های قیمتی هیدنیت مرغوب معمولا با چشم غیرمسلح خالص دیده می-شوند و هیچ گونه ناخالصی در آنها به چشم نمی خورد.
برش و شکل هیدنیت
هیدنیت شکافش پذیری ایده آلی دارد یعنی برش آن مشکل است.
این سنگ را باید با دقت برش داد در این صورت آسیب پذیری آن در برابر شکستگی کمتر است.
این سنگ معمولا به شکل زمرد برش برش داده می شود (به نام برش متوالی هم شناخته می-شود)،
اگرچه بعضی از گوهرتراش ها به جای خطر آسیب رساندن به سنگ آن را کوژتراشی (تراشیدن به صورت گنبدمانند) می-کنند.
جای نگین را هم باید در نظر داشت.
جواهرهایی با شکافش پذیری ایده آل معمولا روی جای نگین های حفاظی سوار می-شوند یا روی گوشواره ها یا آویزهایی که احتمالا با زور بسته نمی شوند.
این سنگ سازه هایی مثل کریستال های بلورین را به شکل منشورهای مسطح شکل می دهند.
با توجه به شکافش پذیری هیدنیت، بافت سنگ تراشه مانند و چندرنگ نمایی شدید، یک چالش واقعی برای جواهرتراشان به حساب می آید.
سنگ های قیمتی هیدنیت که استادانه تراش خورده باشند واقعا نایاب هستند به همین دلیل آنها خیلی هم باارزش هستند.
پردازش هیدنیت
معمولا هیدنیت تحت پردازش قرار نمی گیرد با این حال نمونه اسپادومین های سبک تر می توانند با پرتوافشانی پردازش شوند و سایه ای از رنگ سبز زمردی را ایجاد کنند.
خصوصیات سنگ شناسی هیدنیت
فرمول شیمیایی: LiAlSi2O6، لیتیم آلومینیوم سیلیکون 206،
ساختار کریستال: بلورش چلیپایی، منشوری و مسطح
رنگ: زرد سبز، سبز زرد و سبز زمردی
سختی: 7-6.5 در مقیاس موس
ضریب شکست: 1.681-1.660
چگالی: 3.21-3.15
وضوح: شفاف
شکست نور دوبرابر یا دوشکستی 0.16تا 0.14
درخشش شیشه ای
خاصیت شب نمایی خیلی ضعیف؛ قرمز زرد
ترفندهای جستجوی حرفه ای در گوگل