blog9

تعیین آغاز شخصیت حقوقی از این نظر واجد اهمیت است که نقطه ی آغاز تعهدات شرکت را معین می کند. پلمپ دفاتر در واقع تا قبل از تحقق شخصیت حقوقی علی الاصول ،نمی توان تعهداتی را که شرکا بر عهده  گرفته اند بر عهده ی شرکت گذاشت،چرا که شرکتی وجود ندارد تا بتواند متعهد شود.

در این رابطه ماده ی 583 قانون تجارت مقرر می کند «کلیه ی شرکت های تجارتی مذکور در این قانون شخصیت حقوقی دارند»،ولی به هیچ وجه معین نمی کند که این شخصیت حقوقی از چه زمانی ایجاد می شود.برعکس،قانون گذار ما در ماده ی 584 برای تشکیلات غیر تجارتی،تاریخ دقیق ایجاد شخصیت حقوقی را معین کرده است که از تاریخ ثبت در دفتر مخصوص وزارت دادگستری است.موسسات و تشکیلات دولتی و شهری نیز به محض ایجاد و بدون احتیاج به ثبت،دارای شخصیت حقوقی می شوند(ماده ی 587 ق.ت).

پس به طور مسلم،شرکت های تجاری-همانند موسسات و تشکیلات دولتی-برای آنکه شخصیت حقوقی پیدا کنند نیاز به ثبت ندارند،اما از چه تاریخی دارای شخصیت حقوقی می شوند؟پاسخ کلی به این سوال آسان است و آن این است که در حقوق ایران،شرکت از تاریخی دارای شخصیت حقوقی خواهد بود که ایجاد و به عبارت قانون گذار«تشکیل»شده باشد.اما پاسخ به اینکه شرکت از چه تاریخی تشکیل می شود در مورد شرکت های مختلف یکسان نیست و هر شرکتی تابع قواعد خود است:
-شرکت های با مسئولیت محدود،تضامنی و نسبی وقتی تشکیل می شوند که تمام سرمایه ی نقدی آن ها تادیه و سهم الشرکه غیر مقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد(مواد96،118 و ماده ی 185 ناظر به ماده ی 118 قانون تجارت).
-شرکت سهامی عام پس از تشکیل مجمع عمومی موسس و احراز پذیره نویسی کلیه ی سهام شرکت و پرداخت مبالغ لازم و تصویب اساسنامه ی شرکت و همچنین انتخاب اولین مدیران و بازرسان و قبول سمت توسط آنان تشکیل می شود(ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347).

شرکت سهامی خاص پس از امضای اساسنامه توسط کلیه ی سهامداران،پرداخت قسمت نقدی سرمایه-که نباید کمتر از 35 درصد کل مبلغ رسمی سهام باشد-انتخاب اولین مدیران و بازرسان توسط کلیه ی سهامداران و قبول سمت مدیریت و بازرسی توسط مدیران و بازرسان تشکیل می شود(ماده ی 20 لایحه ی قانونی 1347).

-شرکت مختلط سهامی در صورتی تشکیل می شود که مقررات مواد مندرج در ماده ی 176 قانون تجارت رعایت شده باشد.این مواد عبارت اند از:ماده ی 28،38 و 39 قانون تجارت 1311 راجع به شرکت های سهامی که در این مورد هنوز به قوت خود باقی اند.به موجب این مواد ،برای تشکیل شرکت لازم است:
1-تمام سرمایه از طرف شرکا تعهد شده و لااقل یک سوم آن پرداخت شده باشد(مواد 38 و 39 قانون تجارت 1311)
2-سهم الشرکه شرکای سهیم به سهام یا قطعات سهام به شرح مندرج در ماده ی 28 قانون تجارت 1311 تقسیم شده باشد.
-تشکیل شرکت تعاونی تابع مقررات حاکم بر تشکیل شرکتی است که قالب شرکت تعاونی را تشکیل می دهد.برای مثال،اگر شرکت تعاونی قالب شرکت سهامی را انتخاب کرده باشد،زمان تشکیل آن تابع مقررات این شرکت خواهد بود.

قانون گذار درباره ی زمان تشکیل مختلط غیر سهامی مقرراتی وضع نکرده است.مسلم است که شخصیت هیچ شرکتی از زمان انعقاد قرارداد و به صرف آن ایجاد نمی شود،چه انعقاد قرارداد شرکت به خودی خود به معنای تشکیل سرمایه ی جمعی نیست و تا عملاَ چنین سرمایه ای تشکیل نشود،تعهد مستقلی برای شرکت ایجاد نمی شود، اما آیا می توان گفت که شرکت مختلط غیر سهامی باید ثبت شود تا شخصیت حقوقی پیدا کند؟وجود ماده ی 150 قانون تجارت چنین شبهه ای را القا می کند.به موجب این ماده: «در مورد تعهداتی که شرکت مختلط غیر سهامی ممکن است قبل از ثبت شرکت کرده باشد،شریک با مسئولیت محدود در مقابل اشخاص ثالث در حکم شریک ضامن خواهد بود... ».

آیا این جمله به این معنا نیست که تا شرکت ثبت نشده،شرکا در حالت قبل از تشکیل هستند و همگی مسئولیت تضامنی دارند؟ماده ی 152 قانون تجارت این شبهه را تا حدودی برطرف می کند.به موجب این ماده: «هر گاه شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شود و شریک با مسئولیت محدود هنوز تمام یا قسمتی از سهم الشرکه ی خود را نپرداخته اند و یا پس از تادیه مسترد داشته است،طلبکاران شرکت حق دارند معادل آنچه که از بابت سهم الشرکه باقی مانده است،مستقیماَ علیه شریک با مسئولیت محدود اقامه ی دعوا نمایند... ».

مفهوم مخالف این ماده این است که اگر شریک مزبور سهم الشرکه ی خود را پرداخته باشد،طلبکاران فقط می توانند به شرکت مراجعه کنند،زیرا شرکت با پرداخت سهم الشرکه از جانب شرکا تشکیل می شود و مراجعه به شرکا مورد ندارد.بر عکس،تا زمانی که سهم الشرکه ی شرکا پرداخت نشده،طلبکاران می توانند شخصیت حقوقی شرکت را نادیده بگیرند و به طور مستقیم به شرکا که سهم الشرکه را هنوز نداده اند،مراجعه کنند.از این گذشته، برای تعیین تاریخ تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی می توان از قاعده ی وحدت ملاک استفاده کرد.

در واقع، قانون گذار در مورد شرکت های با مسئولیت محدود و تضامنی مقرر داشته است که شرکت وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه ی نقدی پرداخت و سهم الشرکه ی غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد(مواد 96 و 118 قانون تجارت)با توجه به اینکه شرکت مختلط غیر سهامی آمیخته ای است از شرکت های تضامنی و با مسئولیت محدود،اجرای مقررات این دو شرکت در مورد شرکت مختلط غیر سهامی کاملاَ منطقی است، کما اینکه در مورد شرکت های مختلط سهامی چنانچه گفتیم، قانون گذار تشکیل شرکت را تابع مقررات شرکت های سهامی کرده است.پس،به نظر ما در مورد شرکت مختلط غیر سهامی نیز باید گفت که شرکت زمانی تشکیل شده تلقی می شود که«تمام سرمایه ی نقدی تادیه و سهم الشرکه ی غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد».در این زمان،دارایی جمعی،یعنی دارایی شرکت ایجاد می شود و در نتیجه اشخاص ثالث می توانند به طور مستقل به شرکت که واجد شخصیت حقوقی است،مراجعه کنند.

https://danasabt.ir/

به هر حال،تشتت در مقرراتی راجع به تاریخ شروع شخصیت جقوقی در شرکت های مختلف و مشکلات ناشی از آن ایجاب می کند که قانون گذار ما برای ایجاد شخصیت حقوقی شرکت تاریخ دقیقی معین کند که بهترین تاریخ، تاریخ ثبت شرکت است و برای آنکه افراد به ثبت شرکت های تشکیل شده مبادرت کنند، مسئولیت تضامنی آنان قبل از ثبت باید برقرار گردد.قانون گذار ایران،در وضع ماده ی 220 قانون تجارت چنین هدفی داشته است،اما اولاَ این ماده در صورتی اعمال می شود که شرکت مطابق قانون تجارت تشکیل نشده باشد و بنابراین،عدم ثبت لزوماَ به اجرای آن منتهی نمی شود،ثانیاَ به جای شناسایی مسئولیت تضامنی مستقیم شرکا،همکاری آنان را شرکت تضامنی تلقی کرده است که مستلزم این است که طلبکاران ابتدا به شرکت مراجعه کنند و بعد به شرکا که این امر خود، مشکلاتی را به بار می آورد.

اتوکلاو دستگاهی است که تجهیزات و لوازم را با قرار دادن آنها در معرض بخار فشار بالا استریل می کند.هود شیمیایی اتوکلاوها در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار می گیرند، اما بیشتر در آزمایشگاه ها و مراکز مراقبت های بهداشتی یافت می شوند. اتوکلاوها با استفاده از بخار برای از بین بردن باکتری ها، ویروس ها و سایر میکروارگانیسم ها کار می کنند. بخار همچنین هرگونه کثیفی یا زباله ای را که ممکن است روی تجهیزات یا لوازم باشد از بین می برد. اتوکلاوها باید به درستی کار کنند تا موثر باشند. نکات ایمنی زیادی وجود دارد که باید هنگام استفاده از اتوکلاو در نظر گرفته شود.

دستگاه اتوکلاو یک محفظه فشار است که برای استریل کردن تجهیزات و لوازم با قرار دادن آنها در معرض بخار اشباع شده با فشار بالا در دمای بالا، معمولاً در حدود 121 درجه سانتیگراد (250 درجه فارنهایت) یا بالاتر استفاده می شود. اتوکلاوها معمولاً در محیط‌های آزمایشگاهی، پزشکی و صنعتی برای استریل کردن طیف وسیعی از مواد، از جمله ظروف شیشه‌ای آزمایشگاهی، ابزار پزشکی، پانسمان‌های جراحی و سایر مواردی که نیاز به استریل کردن کامل دارند، استفاده می‌شوند.

اتوکلاوها با ایجاد محیطی با فشار بالا کار می کنند که قادر به کشتن باکتری ها، ویروس ها و سایر میکروارگانیسم ها است. بخار پرفشار به تمام قسمت های اقلام در حال استریل شدن نفوذ می کند و از استریل شدن کامل آنها اطمینان می دهد. فرآیند اتوکلاو معمولاً حدود 15 تا 30 دقیقه طول می کشد، بسته به اندازه بار استریل شده و تنظیمات چرخه خاص اتوکلاو.

اتوکلاوها در اندازه‌ها و پیکربندی‌های مختلفی تولید می‌شوند، از مدل‌های رومیزی کوچک که می‌توانند روی میزهای آزمایشگاهی قرار بگیرند تا مدل‌های صنعتی بزرگ که می‌توانند مقادیر زیادی از مواد را به طور همزمان استریل کنند. برخی از اتوکلاوها مجهز به کنترل های دیجیتال و سیستم های نظارتی هستند که امکان کنترل دقیق دما و فشار را در طول فرآیند استریل کردن فراهم می کند.

استفاده صحیح از اتوکلاو برای اطمینان از استریلیزاسیون موثر و جلوگیری از آلودگی مهم است. این ممکن است شامل تمامی پروتکل های ایمنی توصیه شده، مانند پوشیدن تجهیزات حفاظت فردی مناسب، انتخاب تنظیمات چرخه مناسب برای بار استریل شده، و بارگیری و تخلیه مناسب اتوکلاو باشد.

فرآیند اتوکلاو چگونه است؟

آماده سازی: قبل از استریل کردن، مواردی که قرار است اتوکلاو شوند، تمیز می شوند و در یک کیسه یا ظرف استریلیزاسیون قرار می گیرند. کیسه یا ظرف باید تهویه شود تا بخار در طول چرخه اتوکلاو وارد و خارج شود.
بارگیری: مواردی که قرار است استریل شوند در محفظه اتوکلاو قرار می گیرند و درب کاملاً بسته می شود.
پر کردن آب: سپس اتوکلاو با آب مقطر تا یک سطح مشخص پر می شود که بستگی به اندازه و نوع اتوکلاو مورد استفاده دارد. سطح آب برای ایجاد بخاری که اقلام موجود در محفظه را استریل می کند، مهم است.
گرم کردن: اتوکلاو روشن می شود و دمای داخل محفظه به آرامی به دمای استریلیزاسیون مورد نظر افزایش می یابد. دما معمولاً برای مدت 15 تا 20 دقیقه روی 121 درجه سانتیگراد (250 درجه فارنهایت) تنظیم می شود، اگرچه زمان و دما دقیق به نوع ماده استریل شده بستگی دارد.
استریلیزاسیون: زمانی که اتوکلاو به دما و فشار مورد نظر رسید، چرخه استریلیزاسیون آغاز می شود. اقلام موجود در محفظه برای مدت زمان مشخص در معرض بخار فشار بالا قرار می گیرند تا هر گونه باکتری یا سایر میکروارگانیسم های موجود را از بین ببرد.
کاهش فشار: پس از اتمام چرخه استریلیزاسیون، اتوکلاو به آرامی کم فشار می شود تا از هرگونه تغییر ناگهانی دما یا فشار که می تواند به اقلام داخل آن آسیب برساند، جلوگیری می کند.
خشک کردن: بسته به نوع اتوکلاو مورد استفاده، ممکن است اقلام با استفاده از چرخه خشک کردن خشک شوند یا از محفظه خارج شده و به صورت دستی خشک شوند.
تخلیه: پس از خشک شدن اقلام می توان آنها را از محفظه اتوکلاو خارج کرد و در صورت نیاز استفاده کرد.
اتوکلاو قطعه ای از تجهیزات آزمایشگاهی است که برای استریل کردن تجهیزات و مواد با استفاده از بخار پرفشار استفاده می شود.

در اینجا به جزئیات بیشتری در مورد فرآیند اتوکلاو اشاره میکنیم:

اما کارکرد دستگاه اتوکلاو بر حسب نوع کلاس آن شامل کلاس های زیر می‌شود. در واقع کلاس های N، S و B از جمله دسته‌بندی کلی دیگر اتوکلاو محسوب می‌گردد. در ادامه توضیحات مربوطه به هر یک از این کلاس ها ارائه داده شده است که عبارتند از:

اتوکلاو کلاس n

دستگاه کلاس N: هرگاه ابزارهایی که نیازمند استریل شدن اند، به صورت جامد و بدون هیچ گونه سرپوشی باشند، از این کلاس استفاده می‌شود. نکته مهم همین نبود پوشش بر روی ابزارهاست. برای مثال انواع پارچه ها یا لوازم دارای حفره مناسب این سطح از کلاس نیستند و نباید برای استریل آنها از این دستگاه استفاده نمود.
اتوکلاو کلاس s

دستگاه کلاس S : کارکرد این نوع از دستگاه های اتوکلااو شبیه دستگاه کلاس N است. یعنی تنها ابزارهای جامد را استریلیزاسیون می‌کند. تفاوت مدل S با کلاسN در پوشش دار بودن این نوع از ابزارهاست. یعنی می‌توان لوازمی چون پارچه یا دارای حفره را نیز در این سطح از کلاس استریل سازی نمود. تفاوت بعدی این کلاس در دارا بودن سیکل خشک کن و پمپ وکیوم این کلاس است.
اتوکلاو کلاس b

دستگاه کلاس B: این مدل قابلیت بیشتری دارد. هم مواد جامد دارای پوشش را دربر میگیرد، هم ابزارهای حفره دار و بدون پوشش را. علاوه بر موارد فوق می تواند مواد نساجی را نیز استریل کند. پمپ وکیوم این کلاس بسیار کا را و سریع و قوی است.

اتوکلاوها در اندازه ها و انواع مختلفی از مدل های رومیزی کوچک گرفته تا واحدهای صنعتی بزرگ تولید می شوند. اندازه و نوع اتوکلاو مورد استفاده به نیازهای خاص آزمایشگاه یا تاسیسات بستگی دارد.
کیسه یا ظرف استریلیزاسیون مورد استفاده برای نگهداری اقلام در حال اتوکلاو باید از موادی ساخته شده باشد که قادر به تحمل دما و فشار بالا باشند. همچنین باید هواگیری شود تا بخار در طول چرخه اتوکلاو وارد و خارج شود.
دما و فشار مورد استفاده در چرخه اتوکلاو برای استریلیزاسیون موثر حیاتی است. ترکیب فشار بالا و دمای بالا به کشتن طیف وسیعی از میکروارگانیسم ها از جمله باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها کمک می کند.
زمان مورد نیاز استریلیزاسیون به نوع ماده استریل شده و اندازه بار بستگی دارد. برای مثال، اقلامی که بسته بندی شده یا محکم بسته بندی شده اند ممکن است به زمان بیشتری برای استریل کردن نیاز داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که تمام سطوح در معرض بخار قرار دارند.
هنگامی که چرخه اتوکلاو کامل شد، مهم است که اجازه دهید اتوکلاو به آرامی فشار را کاهش دهد تا از هرگونه تغییر ناگهانی دما یا فشار که می تواند به اقلام داخل آسیب برساند جلوگیری شود.
اقلام اتوکلاو شده باید پس از خارج شدن از محفظه اتوکلاو با دقت مورد استفاده قرار گیرند تا از آلودگی مجدد جلوگیری شود.
تعمیر و نگهداری منظم و کالیبراسیون اتوکلاوها برای اطمینان از عملکرد صحیح آنها و ارائه استریلیزاسیون مؤثر مهم است. این ممکن است شامل تمیز کردن و بازرسی منظم اتاقک اتوکلاو و همچنین کالیبراسیون سنسورهای دما و فشار باشد.
به طور کلی، فرآیند اتوکلاو ابزار مهمی در محیط‌های آزمایشگاهی و مراقبت‌های بهداشتی برای اطمینان از ایمنی و کارایی تجهیزات و مواد است. استفاده صحیح و نگهداری از اتوکلاوها می تواند به جلوگیری از گسترش بیماری های عفونی و حفظ یکپارچگی نتایج تحقیقات و بالینی کمک کند.
اتوکلاوها را می توان برای استریل کردن طیف وسیعی از مواد از جمله ظروف شیشه ای، ابزار فلزی، اقلام پلاستیکی و زباله های بیولوژیکی استفاده کرد. با این حال، برخی از مواد، مانند روغن و پودر، ممکن است برای اتوکلاو مناسب نباشند.
اثربخشی فرآیند اتوکلاو به عوامل متعددی از جمله کیفیت بخار، دما و فشار استفاده شده و زمان قرار گرفتن بستگی دارد. پیروی از دستورالعمل های سازنده و دستورالعمل های توصیه شده برای نوع خاص اتوکلاو مورد استفاده بسیار مهم است.
در برخی اتوکلاوها علاوه بر بخار، ممکن است از روش های ضدعفونی دیگری مانند گاز اتیلن اکسید یا نور UV استفاده شود. این روش ها ممکن است برای موادی که برای استریلیزاسیون با بخار مناسب نیستند یا به نوع متفاوتی از استریلیزاسیون نیاز دارند استفاده شود.
اتوکلاوها باید به طور منظم نگهداری و سرویس شوند تا اطمینان حاصل شود که آنها به درستی کار می کنند و استریلیزاسیون مؤثر انجام می دهند. این ممکن است شامل تمیز کردن و بازرسی محفظه اتوکلاو، تعویض واشر و مهر و موم، و کالیبراسیون سنسورهای دما و فشار باشد.
اتوکلاوها باید توسط پرسنل آموزش دیده ای که با نوع خاص اتوکلاو مورد استفاده و پروتکل های مناسب برای بارگیری، استریلیزاسیون و تخلیه آشنا هستند، اداره شود.
اتوکلاوها در طول چرخه استریلیزاسیون مقدار قابل توجهی گرما و رطوبت تولید می کنند، بنابراین مهم است که اطمینان حاصل شود که اتوکلاو در محلی با تهویه مناسب قرار دارد و اقدامات ایمنی مناسب برای جلوگیری از سوختگی یا آسیب های دیگر وجود دارد.
اتوکلاوها می توانند با استفاده از انواع مختلف چرخه مانند جابجایی گرانشی یا چرخه خلاء کار کنند. اتوکلاوهای جابجایی گرانشی برای جابجایی هوا از محفظه به بخار متکی هستند، در حالی که اتوکلاوهای خلاء از پمپ خلاء برای خارج کردن هوا از محفظه قبل از استریل کردن استفاده می کنند.
اتوکلاوها همچنین می توانند به انواع مختلفی از کنترل ها و سنسورها مانند نمایشگرهای دیجیتال، پروب های دما و فشارسنج ها مجهز شوند. این ویژگی ها کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که اتوکلاو در دما و فشار صحیح کار می کند و چرخه استریلیزاسیون موثر است.
بسته به نوع اتوکلاو و توصیه های سازنده، ممکن است اتوکلاوها برای کار به انواع مختلفی از آب نیاز داشته باشند. به عنوان مثال، برخی از اتوکلاوها به آب مقطر نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است از آب لوله کشی استفاده کنند که با نرم کننده آب یا دیونیزور تصفیه شده است.
اتوکلاوها معمولاً برای استریل کردن تجهیزات و موادی که به حرارت حساس نیستند استفاده می شود. برای موادی که نمی‌توانند اتوکلاو شوند، ممکن است نیاز به استفاده از روش‌های دیگر استریل‌سازی مانند استریل‌سازی شیمیایی یا فیلتراسیون باشد.
علاوه بر محیط های آزمایشگاهی و بهداشتی، اتوکلاوها در صنایع دیگری مانند فرآوری مواد غذایی نیز مورد استفاده قرار می گیرند که در آن برای استریل کردن تجهیزات و ظروف استفاده می شود.
خرید و نگهداری اتوکلاوها می تواند گران باشد، بنابراین مهم است که قبل از سرمایه گذاری در اتوکلاو، نیازهای خاص آزمایشگاه یا تاسیسات را به دقت در نظر بگیرید.
به طور کلی، اتوکلاوها ابزار مهمی برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی تجهیزات و مواد در محیط‌های آزمایشگاهی و مراقبت‌های بهداشتی هستند. نوع خاص اتوکلاو مورد استفاده به مواد استریل شده و نیازهای خاص آزمایشگاه یا تاسیسات بستگی دارد. استفاده صحیح، نگهداری و آموزش برای اطمینان از اینکه اتوکلاوها استریلیزاسیون مؤثری را انجام می دهند و خطر آلودگی یا عفونت را به حداقل می رساند، کلیدی هستند.

اتوکلاوها در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار می گیرند، اما بیشتر در بیمارستان ها، مطب های دندانپزشکی و مغازه های تاتو یافت می شوند. اتوکلاوها با گرم کردن آب برای ایجاد بخار کار می کنند. بخار به عمق منافذ تجهیزات یا لوازم در حال استریل شدن نفوذ می کند. دمای بالای بخار هر گونه باکتری یا سایر میکروارگانیسم های موجود را از بین می برد.
اتوکلاوها بخش مهمی از حفظ یک محیط استریل هستند. آنها برای استریل کردن وسایل جراحی، سوزن ها، دستکش ها و پانسمان ها استفاده می شوند. آنها می توانند

اتوکلاو یک محفظه استریل و بدون هوا است که از بخار برای استریل کردن تجهیزات و لوازم استفاده می کند. اتوکلاوها در بسیاری از صنایع از جمله مراقبت های بهداشتی، تحقیقات علمی و تهیه غذا استفاده می شوند.

روکش یا ایمپلنت، کدام یک بهتر است؟

یکی از مهم‌ترین خدمات درمانی و ترمیمی که در دندان‌پزشکی ارائه می‌شود ایمپلنت و روکش دندان است که نه تنها سلامت دهان و دندان را بهبود می‌بخشد،ایمپلنت دندان در رشت بلکه تاثیر بسزایی در اصلاح طرح لبخند دارد. در برخی از مواقع افراد در اثر بیماری و یا مشکلات دیگر یک یا چند دندان‌شان درگیر پوسیدگی شدید می‌شود و بخش قابل توجهی از تاج و مینای دندان از بین می‌رود. برای درمان این دندان‌ها می‌توان از روکش یا ایمپلنت استفاده نمود. اما کدام گزینه برایش بهتر خواهد بود؟

در پاسخ به این سوال باید گفت انتخاب بهترین تکنیک درمانی کاملا وابسته به سن بیمار، سلامت عمومی بیمار، نوع مشکل و شرایط بیمار، شرایط مالی بیمار و بیمه است. بنابراین نمی‌توان گفت کدام روش بر دیگری برتری دارد و هر یک در نوع خود مفید، موثر و کاربردی هستند. 

• ایمپلنت دندان

برای آنکه به بررسی تفاوت روکش و ایمپلنت بپردازیم لازم است که در ابتدا با ویژگی‌های هر یک از این روش‌های درمانی در دندان‌پزشکی بیشتر آشنا شوید. از بهترین و جدیدترین روش‌ها که به عنوان جایگزین دندان‌های از دست رفته مورد استفاده قرار می‌گیرد ایمپلنت دندان است. این روش دارای هزینه زیادی است اما مطمئن‌ترین روش برای افرادی است که دندان‌های خود را از دست داده‌اند.

هنگامی که ریشه دندان‌های آسیب دیده از دهان بیمار خارج می‌شود، یک حفره و جای خالی در فک باقی می‌ماند که موجب می‌شود فرد به خوبی نتواند هضم و جویدن غذا را انجام دهد. ازاین‌رو نیاز است که با استفاده از ایمپلنت این فضای خالی پر شود. 

ایمپلنت‌های دندانی دارای چند قسمت هستند و قسمت پایه آن که در واقع ریشه‌ای مصنوعی از جنس تیتانیوم است در استخوان فک قرار می‌گیرد. لازم به ذکر است که تیتانیوم تنها فلزی است که کاملا سازگار با بدن انسان است و بدن هیچ‌گونه حساسیتی نسبت به آن ایجاد نمی‌کند. 

پایه ایمپلنت به استخوان فک متصل می‌شود و باید یک دوره زمانی معین که حدود ۳ الی ۵ ماه است تا این اتفاق رخ دهد و سایر مراحل کاشت ایمپلنت انجام شود. این مدت زمان با توجه به شرایط بیمار متفاوت است و پس از آن یک روکش بر روی ایمپلنت چسبانده می‌شود. 

ایمپلنت‌های دندان دارای انواع مختلفی هستند که از ارزان‌ترین آن‌ها می‌توان به نوع چینی آن‌ها اشاره نمود. ایمپلنت‌های چینی با توجه به جنس ضعیفی که نسبت به نمونه‌های سوئیسی و آلمانی دارند، دارای دوام و ماندگاری کمتری هستند. ازاین‌رو استفاده از آن‌ها توصیه نمی‌شود و بهتر است که با پرداخت مقداری هزینه بیشتر از نمونه‌هایی که با دوام‌تر و قوی‌تر هستند استفاده کنید تا بتوانید مدت زمان بیشتری از مزایای ایمپلنت‌های دندانی بهره‌مند شوید. 

• روکش دندان

در برخی از مواقع تنها تاج دندان از بین رفته و تصاویر رادیوگرافی دندان نشان می‌دهد که ریشه کاملا سالم است. در چنین مواردی دندان‌پزشک سعی می‌کند با روش‌هایی دندان را حفظ کند و کشیدن آن را توصیه نمی‌کند. در صورتی که ریشه یک دندان سالم باشد، برای ترمیم تاج آن روکش می‌تواند بهترین گزینه درمانی باشد.

علاوه بر این روکش می‌تواند برای دندان‌هایی که عصب‌کشی شده‌اند انتخاب مناسبی باشد و کارایی دندان را به آن‌ها بازگرداند. بنابراین از این روش درمانی در مواقعی که ریشه دندان سالم است و تنها قسمتی یا کل تاج در اثر پوسیدگی یا ضربه از دست رفته استفاده می‌کنند و روکش را می‌توان نوعی تاج مصنوعی برای دندان دانست.

روکش‌های دندانی از جنس‌های مختلفی تولید شده‌اند که در این میان نوع زیرکونیا به دلیل کیفیت عالی و ویژگی‌های منحصر به فردی که دارد دارای طرفداران بیشتری است. به‌طوری‌که اگر از آن‌ها به خوبی مراقبت شوند حتی می‌توانند تا ۱۰ سال نیز عمر کنند. 

در طی چند سال اخیر روکش‌های کامپوزیت و لمینت نیز بسیار محبوب شده‌اند و معمولا برای پوشش عیوب ظاهری دندان‌های جلویی مورد استفاده قرار می‌گیرند، به عبارتی می‌توان گفت که این روکش‌ها بیشتر جنبه زیبایی دارند تا درمانی. 

مهم‌ترین تفاوت‌های ایمپلنت و روکش

دندان‌های هر فردی ممکن است که دچار پوسیدگی یا شکستگی شود و در برخی از مواقع میزان این پوسیدگی به حدی زیاد است که به جز تاج دندان حتی ممکن است ریشه دندان نیز دچار آسیب‌دیدگی شده باشد. در چنین شرایطی بیمار باید هر چه سریع‌تر به دندان‌پزشک مراجعه کند تا اقدامات درمانی لازم را برای آن انجام دهند. 

برای درمان این مشکلات با توجه به شدت آسیب به دندان و وضعیت ریشه و تاج دندان از دو روش ایمپلنت و روکش استفاده می‌شود که تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند. با توجه به تفاوت روکش و ایمپلنت و بررسی شرایط بیمار دندان‌پزشک تصمیم می‌گیرد که از کدام روش بهتر است استفاده کند. از شاخص‌ترین تفاوت‌های این دو روش می‌توان به موارد زیر اشاره نمود. 

• نوع درمان

در کاشت ایمپلنت دندان آسیب دیده کشیده می‌شود و به جای ریشه دندان، پایه تیتانیومی ایمپلنت داخل فک قرار می‌گیرد. پس از مدتی که پایه با استخوان فک جوش می‌خورد تاج دندان را به روی آن قرار می‌دهند. این در حالی است که در روش روکش درمانی، دندان آسیب دیده کشیده نمی شود و دندانپزشک از انواع روکش متناسب با شرایط فرد برای ترمیم قسمت آسیب دیده دندان استفاده می‌کند. 

• روش نصب

برای کاشت ایمپلنت دندان‌پزشک باید قسمت باقی‌مانده دندان آسیب دیده را بکشد تا برای قراردادن پایه ایمپلنت فضای لازم را در اختیار داشته باشد. درصورتی‌که در روکش دندان و نصب تاج دندان به برداشتن بخش باقی‌مانده دندان نیازی نیست و پس از آماده سازی ریشه نصب تاج به روی آن انجام می‌شود.  

• هزینه روش‌ها

با توجه به اینکه روکش درمان ساده‌تری است در مقایسه با ایمپلنت دارای هزینه کمتر و مقرون‌به‌صرفه‌تری محسوب می‌شود. 

مقایسه مزیت‌های دو روش ایمپلنت و روکش 

در این بخش به مقایسه مزیت‌های این دو روش نسبت به یکدیگر می‌پردازیم و با مطالعه آن‌ها می‌توانید متوجه شوید که کدام روش درمانی می‌تواند برای شما گزینه مناسب‌تری باشد. 

• مزیت‌های ایمپلنت در مقایسه با روکش

ایمپلنت روشی برای جایگزینی کامل دندان‌های از دست رفته است و نسبت به روکش کردن دارای ماندگاری بالا و دائمی است. کاشت ایمپلنت به این صورت انجام می‌شود که در یک جراحی کوچک در لثه و محل دندان کشیده شده پایه آن را قرار می‌دهد تا با استخوان فک جوش بخورد. ازاین‌رو ریشه ایمپلنت همانند ریشه دندان طبیعی خواهد بود و با توجه به اینکه جنس آن از تیتانیوم است سازگاری عالی با بدن انسان داشته و بسیار مقاوم است.  ازاین‌رو طول عمر و ماندگاری بالایی دارد. تاج ایمپلنت نیز از جنس سرامیک بوده که بسیار محکم است و مقاومت بالایی در برابر تغییر رنگ زود هنگام و شکستگی دارد. ازاین‌رو به سادگی آسیب نمی بیند. 

• مزیت‌های روکش در مقایسه با ایمپلنت

در روش روکش درمانی ریشه دندان نگه‌داشته می‌شود و فقط تاج آسیب‌دیده دندان با تاج دیگری جایگزین می‌گردد. از مزایای روکش نسبت به ایمپلنت می‌توان به موارد زیر اشاره نمود. 

• ارزان‌تر بودن روکش درمانی

از آن جایی که کاشت ایمپلنت دارای پروسه درمانی پیچیده‌تری است قطعا هزینه آن نسبت به روکش بیشتر خواهد بود و این امر کاملا طبیعی است. 

• کوتاه‌تر بودن پروسه درمانی

روکش درمانی دندان‌های آسیب دیده دارای دوره بهبود و نقاهت طولانی نیست، به‌طوری‌که بعد از برطرف نمودن مشکلات دندان و انجام قالب‌گیری، قالب را به لابراتوار می‌فرستند تا روکش ساخته شود. این پروسه بسیار کوتاه است و نهایتا یک الی دو هفته به طول می‌انجامد و بعد از ارسال روکش به کلینیک دندانپزشک آن را روی دندان بیمار می چسباند.

• بی نیازی به انجام جراحی

همانطور که اشاره شد کاشت ایمپلنت با انجام یک جراحی کوچک صورت می‌گیرد. اما در مقابل چسباندن روکش دندان بدون نیاز به جراحی انجام خواهد شد. 

• حفظ ریشه دندان

معمولا بیماران ترجیح می‌دهند دندان اصلی خود را حفظ کنند و به سراغ روش‌های درمانی سخت و پر هزینه نروند. با چسباندن روکش ریشه دندان درمان شده و باقی می‌ماند. اما در ایمپلنت لازم است که ریشه دندان کاملا خارج شود.

ایمپلنت و روکش دندان نسبت به یکدیگر چه معایبی دارند؟ 

• معایب ایمپلنت

در روش درمانی ایمپلنت به کشیدن کامل دندان نیاز است و موجب از دست رفتن کامل دندان می‌شود. البته دندان ایمپلنت دقیقا مانند دندان اصلی بوده و بیمارانی که از این روش استفاده کرده‌اند مشکلاتی مانند مشکل در جویدن غذا و صحبت کردن نخواهند داشت. علاوه بر این کاشت ایمپلنت پروسه درمانی طولانی مدتی دارد و معمولا بین ۳ تا ۹ ماه طول می‌کشد. 

• معایب روکش

از معایب روکش درمانی می‌توان به این موضوع اشاره نمود که ممکن است ریشه دندان در زیر روکش پس از مدتی آسیب ببیند و به خارج نمودن آن نیاز باشد. اگر چنین شرایطی ایجاد شود بیمار باید درمان‌های لازم را انجام دهد و هزینه استفاده از روش‌های جایگزین را بپردازد. علاوه بر این، این مسئله می‌تواند موجب به خطر افتادن سلامت دندان‌های مجاور شود. 

مراقبت‌های بعد از روکش درمانی

با مراقبت از روکش‌های دندانی، شما می‌توانید مدت زمان بیشتری از آن‌ها استفاده کنید. از جمله مراقبت‌هایی که دندان‌پزشکان رعایت آن‌ها را توصیه می‌کنند می‌توان به موارد زیر اشاره نمود. 

• با رعایت بهداشت فردی می‌توان به حفظ روکش دندانی کمک نمود. برای حفظ سلامت دندان‌ها باید حداقل دو بار در روز مسواک بزنید و روزی یک‌بار نخ دندان بکشید. به این ترتیب می‌توانید دوام و ماندگاری روکش‌های دندان خود را افزایش دهید. 
• رعایت کردن در نحوه مصرف مواد غذایی نیز می‌تواند در افزایش طول عمر روکش موثر باشد. اگر چه روکش‌ها دارای مقاومت بالا و جنس خوبی هستند اما باز هم تفاوت‌هایی با دندان طبیعی دارند. ازاین‌رو احتمال شکستگی و لب پریدگی آن‌ها بیشتر است. بنابراین برای حفظ روکش دندانی باید از جویدن غذاهای سخت و خوردن مواد غذایی و خوراکی‌ها و نوشیدنی‌هایی که خیلی سرد یا گرم هستند بپرهیزید. 
• مصرف مواد‌غذایی و نوشیدنی‌های رنگی موجب رنگ گرفتن روکش و ماده چسبنده روکش می‌شود و باید سعی کنید تا حد امکان از خوردن مواد غذایی رنگی خودداری کنید. 
• چک آپ‌های ۶ ماهه داشته باشید و به صورت منظم به دندان‌پزشک مراجعه نمایید. 
• اگر روکش دندان شما دچار شکستگی یا لب پریدگی شد حتما خیلی سریع به دندان‌پزشک معالج خود مراجعه نمایید. 

مراقبت‌های پس از ایمپلنت

ایمپلنت از بادوام‌ترین روش‌های جایگزین دندان‌های از دست رفته محسوب می‌شود و رعایت نکات مراقبتی از آن‌ها برای آنکه طول عمر بیشتری داشته باشند کاملا ضروری است. 

• برای حفظ ایمپلنت و سلامت سایر دندان‌ها رعایت بهداشت دهان و دندان ضروری است و باید در روز دو بار مسواک بزنید و حداقل یک‌بار از نخ دندان در روز استفاده کنید.
• از مصرف غذاهای محکم و سخت و جویدن مواد سفت بپرهیزید. با وجود اینکه ایمپلنت‌ها دارای مقاومت خیلی بالایی هستند اما باز هم نیاز به مراقبت دارند و نباید در معرض خطر قرار بگیرند. 
• سعی کنید هر ۶ ماه یکبار به دندان‌پزشک مراجعه نمایید تا مراقبت‌های حرفه‌ای از دندان‌های خود داشته باشید.
• در صورتی که جای ایمپلنت دچار خون‌ریزی، درد و تورم شود باید حتما خیلی سریع به دندان‌پزشک مراجعه نمایید. علاوه بر این اگر دچار تب و لرزی، بی‌حسی و گزگز در قسمت کاشت ایمپلنت شدید به دندان‌پزشک اطلاع دهید.
• از مصرف نوشیدنی‌های الکی بپرهیزید و تا حدامکان از کشیدن سیگار و دخانیات خودداری نمایید. 

هزینه روکش و ایمپلنت دندان

در مقایسه روکش و ایمپلنت دندان باید هزینه‌های آن‌ها نیز مورد بررسی قرار داد. هزینه هر یک از این روش‌های درمانی برای هر واحد دندان به صورت جداگانه محاسبه می‌شود. روکش و ایمپلنت دارای انواع مختلفی هستند که قیمت هر یک از آن‌ها با دیگری متفاوت است. ازاین‌رو نمی‌توان قیمت دقیقی برای استفاده از این روش‌های درمانی اعلام نمود. به‌طورکلی در تعیین هزینه روکش و ایمپلنت دندان عوامل مختلفی موثر است که از جمله آن‌ها می‌توان به نوع روش، جنس متریال، تعداد دندان، شرایط بیمار، تجربه و تخصص دندانپزشک اشاره نمود. 

بیش از 300 نوع پروتئین در پلاسما وجود دارد که نقش های مختلفی در انعقاد خون، نقل و انتقال، سیستم ایمنی،قیمت هود شیمیایی ازمایشگاهی تثبیت فشار اسمزی خون و غیره دارند. اختلال در تولید پروتئین ها می تواند تهدید کننده سلامتی فرد باشد. زیرا کاهش و یا افزایش غلظت پروتئین خون می تواند نشان دهنده بروز بیماری می باشد. به کمک تکنیک الکتروفورز پروتئین های خون به 5 دسته اصلی گلوبولین آلفا 1، آلفا 2، گاما، بتا و آلبومین تقسیم می شوند.

از آن جا که تغییر در غلظت پروتئین خون می تواند هشداری برای سلامت فرد باشد، انجام این آزمایش بسیار مهم است. در ادامه با این پروتئین ها و نحوه انجام تست به وسیله تجهیزات و دستگاه های مورد نیاز بیشتر آشنا می شویم.

غلظت طبیعی توتال پروتئین در انسان سالم

توتال پروتئین به دو دسته کلی پروتئین های آلبومین و گلوبولین گفته می شود که پروتئین های اصلی تشکیل دهنده خون انسان می باشند.

غلظت طبیعی توتال پروتئین در سرم انسان بالغ 6 تا 8 g/dl و در کودکان 5 تا 7 g/dl می باشد.

علل و عوارض کاهش و افزایش سطح پروتئین های خون

اگر سطح غلظت پروتئین خون از حد طبیعی بالا تر یا پایین تر بیاید، می تواند نشان دهنده نقص هایی در ارگان های مختلف بدن باشد.

• افزایش غلظت پروتئین توتال (هایپرپروتئینمی): Hyperproteinemia اغلب در اثر از دست دادن آب بدن رخ می دهد و عوارضی مانند اسهال در فرد دارد.
• کاهش غلظت پروتئین توتال (هیپوپروتئینمی): Hypoproteinemia  در اثر عملکرد نادرست کلیه، فقر غذایی، سوختگی، سنتز ناقص در کبد و غیره به وجود می آید.

اساس واکنش بیوره به منظور تعیین غلظت پروتئین های خون

یکی از واکنش های مورد استفاده برای تشخیص وجود پروتئین، پیوند های پپتیدی و غلظت پروتئین خون در نمونه واکنش بیوره می باشد. اساس این واکنش بدین گون هاست که یون مس دو ظرفیتی در حضور ترکیبات حاوی پیوند پپتیدی در محیط قلیایی کمپلکس بنفش رنگی ایجاد می کند. در واقع در این آزمایش، ترکیب مورد نظر باید 2 یا بیشتر از 2 پیوند پپتیدی داشته باشد.

روش فتومتریک برای تعیین غلظت توتال پروتئین

با استفاده از کیت تعیین غلظت توتال پروتئین سرم و مطابق با دستورالعمل درج شده برروی کیت می توانید این تست را به راحتی انجام دهید. کیت های استاندارد آزمایشگاهی تعیین غلظت پروتئین خون را می توانید از مراکز معتبر فروش تجهیزات آزمایشگاهی و پزشکی تهیه کنید.

مراحل آماده سازی محلول های لازم برای تعیین مجموع غلظت پروتئین های خون

برای انجام آزمایش اندازه گیری غلظت خون سه محلول بلانک، استاندارد و مجهول مورد نیاز است. روش تهیه هر کدام از این محلول ها در جدول زیر درج شده است.

ابتدا برای آماده سازی لوله بلانک 1000 میکرولیتر از معرف R₁ و 250 میکرولیتر از معرف R₂ به لوله اضافه کرده و باهم مخلوط کنید. دستگاه اسپکتروفتومتر را بر روی طول موج 546 نانومتر تنظیم کنید و با محلول بلانک دستگاه را صفر کنید.

لیزر دندانپزشکی چیست؟

لیزر دندانپزشکی به معنی استفاده از لیزر برای درمان تعدادی از بیماری‌های مختلف دندانی است.ایمپلنت دندان در رشت در سال ۱۹۸۹ به طور تجاری در دندانپزشکی بالینی برای روش‌های مربوط به بافت دندان استفاده شد. دندانپزشکی با لیزر در مقایسه با مته‌ها و سایر ابزارهای غیر لیزری به طور بالقوه گزینه درمانی راحت‌تری را برای تعدادی از روش‌های دندانی شامل بافت سخت یا نرم ارائه می‌دهد.

لیزر، انرژی نوری را در یک پرتو بسیار باریک و متمرکز ایجاد می‌کند. این نور لیزر زمانی که به بافت برخورد می‌کند واکنشی ایجاد می‌کند که به آن اجازه می‌دهد بافت را جدا کند یا شکل دهد.

لیزر دندانپزشکی در روش‌های مختلفی استفاده می‌شود، از جمله:

• درمان حساسیت
• درمان پوسیدگی دندان
• درمان بیماری لثه
• سفید کردن دندان
• جراحی دندان

کنترل لیزر آسان است و به دندانپزشکان اجازه می‌دهد بدون ایجاد درد در بیمار، بافت را برش داده یا تبخیر کنند، پوسیدگی دندان‌ها را از بین ببرند و بافت نرم را از لثه‌ها جدا کنند. لیزر می‌تواند درمان‌های دندانی را کارآمدتر، مقرون به صرفه‌تر و راحت‌تر کند.

آیا جراحی دندان با لیزر بدون درد است؟

جای تعجب نیست که وقتی بسیاری از روش‌های دندانپزشکی نیاز به تزریق مواد بی‌حسی، بخیه و زمان بهبودی زیادی دارند، مردم از رفتن به دندانپزشک می‌ترسند. خوشبختانه پیشرفت علم در زمینه ورود لیزر به درمان‌های دندانپزشکی، این مشکلات را تا حدود زیادی کاهش داده است.

فناوری نور با انرژی بالا یا همان نسبت به روش‌های سنتی بسیار کمتر تهاجمی است. استفاده از دریل و چاقوی جراحی را در بسیاری از عمل‌های دندانپزشکی بخصوص جراحی دندان با لیزر حذف می‌کند و دیگر نیازی به بی‌حسی موضعی وجود ندارد. با کمک لیزر، حتی بیوپسی و پر کردن حفره نیز بدون درد انجام می‌شود.

تمام روش‌ها برای محافظت از بافت‌های اطراف با دقت انجام می‌شوند و هیچ بخیه‌ای برای بعد از جراحی وجود ندارد. به عنوان یک امتیاز اضافی، لیزرها در حین حرکت استریل می‌شوند که خطر عفونت‌های باکتریایی دردناک را نیز کاهش می‌دهد.

مزایای جراحی دندان با لیزر

جراحی کم تهاجمی

جراحی دندان ممکن است برای کسانی که به روش سنتی آن را انجام داده‌اند، ترسناک و بسیار دردناک به نظر برسد. استفاده از لیزر باعث می‌شود که کل این روش تهاجمی به حداقل برسد و نیاز به استفاده از بی‌حسی دندان برای پر کردن حفره‌ها و برش لثه برای رسیدن به دندان نهفته را از بین می‌برد.

خونریزی و تورم را به حداقل می ‌رساند

لیزر دندانپزشکی از پرتوهای نور بسیار متمرکز، برای اعمال درمان‌ها و انجام جراحی‌های دندان استفاده می‌کند. این پرتوهای نور باعث می‌شوند خونریزی و تورم بعد از جراحی به حداقل ممکن برسند. اگر از لیزر استفاده نشود، بدون شک خونریزی یک مشکل بزرگ بعد از جراحی دندان خواهد بود.

آسایش بیمار

یکی از مزایای کلیدی لیزر درمانی این است که بیمارانی که معمولا از دندانپزشک می‌ترسند، می‌توانند در طول عمل احساس آرامش و راحتی بیشتری داشته باشند. با لیزر، صداها و لرزش‌های زیاد و ترسناک مته دندان از بین می‌رود.

سرعت بالای بهبودی

در هنگام انجام هر گونه عمل دندانپزشکی، آخرین انتظار یک روش ناراحت کننده و طولانی با دوره بهبودی طولانی و دردناک است. با لیزر دندانپزشکی، خونریزی و تورم کمتری وجود دارد که به معنای بهبود سریع‌تر خواهد بود.

همچنین، نه تنها درمان‌های با لیزر کمتر تهاجمی هستند، بلکه بهبودی نیز کمتر آسیب زا خواهد بود. معمولا درمان پریودنتیت نیاز به خراش دادن و بررسی لثه‌ها و دندان‌ها دارد که می‌تواند منجر به درد طاقت فرسا، خونریزی، تورم و ناراحتی در دوره بهبودی شود. جراحی دندان با لیزر باعث خونریزی، تورم و ناراحتی کمی در طول و بعد از جراحی و در دوره بهبودی می‌شود. در نتیجه، بهبودی بسیار سریع‌تر اتفاق می‌افتد و سریع‌تر به زندگی عادی خود برمی‌گردید.

کاهش احتمال عفونت

لیزر دندانپزشکی بسیار ارزشمند است و در سراسر جامعه دندانپزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، عمدتا به این دلیل که به استریل کردن ناحیه تماس با آنها کمک می‌کند. برخی از درمان‌های لیزری نیازی به بخیه ندارند. بنابراین، به معنای کمترین ضربه به لثه و دندان و کمتر شدن احتمال عفونت است.

معایب جراحی دندان با لیزر

مانند تمام روش‌های درمانی، استفاده از لیزر نیز مزایا و معایبی دارد. حال که با مزایای بسیار زیاد این روش درمانی جدید آشنا شدیم، بهتر است کمی هم درباره معایب آن بدانیم. از جمله معایب جراحی دندان با لیزر که ممکن است با آن روبرو شویم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• لیزر را نمی‌توان روی دندان‌هایی که از قبل دارای انواع خاصی از پر کردن هستند، مانند آمالگام فلزی استفاده کرد.
• برخی از روش‌های لیزر هنوز نیاز به بی‌حسی دارند.
• هنوز هم گاهی اوقات برای تکمیل پر کردن، نیازمند مته‌ها هستیم. شکل دادن، تنظیم و صیقل دادن پر کردگی از جمله مواردی هستند که هنوز باید برای انجام آن‌ها از مته‌ها استفاده کرد.
• بسته به بافت اطراف یا اجزای مرتبط با دندان یا لثه، برخی از روش‌های درمانی را نمی‌توان با لیزر انجام داد.
• خطر آسیب لثه وجود دارد.

البته باید بدانید که خطرات لیزر دندانپزشکی نسبتا کم است. پیدا کردن یک کلینیک دندانپزشکی واجد شرایط بسیار مهم است. زیرا استفاده از طول موج یا سطح قدرت اشتباه می‌تواند به بافت آسیب برساند.

انواع لیزرهای دندانپزشکی و کاربرد آن ها

لیزرهای دندانپزشکی دیود، Nd:YAG، CO2 و اربیوم از سری لیزرهای رایج هستند. هر نوع لیزر دارای اثرات بیولوژیکی خاص است. درک کامل هر یک از این دسته از دستگاه‌ها برای هر دندانپزشکی که میخواد از لیزر را در درمان‌های خود استفاده کند، ضروری است.

لیزر دیود

لیزرهای دیود به دلیل اندازه جمع و جور و قیمت نسبتا مقرون به صرفه بسیار محبوب شده اند. لیزرهای دیود فقط بافت نرم هستند. کروموفورها رنگدانه‌هایی مانند هموگلوبین و ملانین هستند که شبیه به طیف جذبی Nd:YAG هستند. با این حال، اکثر روش‌های جراحی با دیودها در نتیجه تعامل فوتون‌های لیزر با بافت نیستند. این نوع لیزر برای بسیاری از روش‌های درمانی بافت نرم داخل دهانی مانند برداشتن لثه، بیوپسی، برداشتن قالب و فرنکتومی کاملا موثر هستند. لیزرهای دیود همچنین قابلیت باکتری کشی دارند و می‌توانند برای روش‌های کمکی پریودنتال استفاده شوند. آنها همچنین برای سفید کردن دندان به کمک لیزر استفاده می‌شوند. لیزرهای دیود دارای خواص بی مدولاسیون نوری عالی نیز هستند.

لیزر Nd:YAG

لیزرهای Nd:YAG اولین نوع لیزرهای پالسی واقعی بودند که به طور انحصاری برای استفاده دندانپزشکی در سال ۱۹۹۰ به بازار عرضه شدند. این لیزرها عمدتاً برای درمان‌های پریودنتال استفاده می‌شوند. تمایل آنها به بافت‌های رنگدانه‌ای امکان دبریدمان و ضدعفونی موثر بخش‌های پریودنتال را فراهم می‌کند. آلودگی‌زدایی باکتریایی در بافت‌های تحت درمان با انرژی لیزر Nd:YAG نیز به رفع عفونت پریودنتال کمک می‌کند. لیزر Nd:YAG همچنین می‌تواند برای چندین روش بافت نرم مانند برداشتن لثه، فرنکتومی، قالب گیری و بیوپسی استفاده شود. نفوذ عمیق و طول موج مادون قرمز نزدیک این لیزرها نیز آنها را برای روش‌های فوتوبیو مدولاسیون ایده آل می‌کند.

لیزر CO2 

لیزرهای CO2 از اوایل دهه ۱۹۷۰ در پزشکی در دسترس بوده‌اند و بیش از ۲۵ سال است که در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. لیزرهای CO2 برای برش بافت برای درمان‌های مختلف بسیار کاربردی هستند. بیوپسی‌های اینسیزیونال و اکسیزیونال ، فرنکتومی، ژنژیوکتومی، روش‌های قبل از پروتز و مواردی از این دست همگی با هموستاز عالی به دست می‌آیند. با استفاده از لیزرهای CO2 تقریبا بی‌نیاز از بخیه زدن محل جراحی می‌شوید و تاثیر حرارتی کنترل شده و مهر و موم شدن انتهای عصب اغلب تجربه بسیار راحت و بدون دردی را پس از جراحی برای بیمار بهمراه دارد.

لیزر اربیوم

لیزرهای اربیوم بافت سخت و نرمی دارند. کروموفور اولیه آنها آب است، اما جذب هیدروکسی آپاتیت به میزان کمتری اتفاق می‌افتد. آماده سازی دندان با دستگاه‌های اربیوم بسیار کارآمد است و بسیاری از روش‌ها را می‌توان بدون بی حسی موضعی انجام داد. لایه اسمیر عملا از بین می‌رود و لیزر اثر ضد عفونی کنندگی قابل توجهی بر روی عاج و مینای دندان دارد که قرار است ترمیم شود. برش استخوان با لیزر اربیوم منجر به حداقل ضربه حرارتی و مکانیکی به بافت‌های مجاور می‌شود. لیزرهای اربیوم همچنین می‌توانند برای لایه‌برداری ایمن سطوح ریشه در طی درمان‌های پریودنتال استفاده شوند که مزیت اضافی ضدعفونی سطح ریشه را دارد.

مزایای استفاده از لمینت دندان

روکش‌های لمینت مزایای زیادی دارند که در ادامه به بررسی برخی از آنها می‌پردازیم:

زیبایی: لمینت ونیر برای بازگرداندن ظاهر طبیعی دندان‌ها استفاده می‌شود. ایمپلنت دندان در رشت رنگ، شکل، اندازه و تراز دندان‌ها را اصلاح می‌کنند و ظاهر زیبایی دندان‌ها را افزایش می‌دهند.

ظاهر طبیعی: ونیرهای لمینت چینی می‌توانند رنگ و درخشندگی نزدیک به رنگ طبیعی دندان‌ها را ایجاد کنند. به این ترتیب دندان‌ها ظاهر مصنوعی پیدا نمی کنند.

ماندگاری بالا: از لمینت ونیر می‌توان برای ترمیم ترک، شکستگی یا پوسیدگی روی سطح دندان استفاده کرد. ونیرهای لمینت چینی کاملاً بادوام هستند.

طول عمر: در صورت نگهداری مناسب، عمر روکش‌های لمینت می‌تواند طولانی باشد. هنگامی که به خوبی نگهداری شوند، می‌توان گفت که ونیرهای لمینت می‌توانند ۱۰ تا ۱۵ سال دوام بیاورند.

کاربرد سریع: لمینت ونیرها را می‌توان سریعتر در مقایسه با سایر درمان‌های دندانپزشکی اعمال کرد. دندانپزشک ونیرهای لمینت را با کمک چسب دندانپزشکی در مدت زمان بسیار کمی به دندان‌ها می‌چسبانند.

حداقل تهاجمی: لمینت ونیرها فقط روی سطح جلویی دندان اعمال می‌شوند. به این ترتیب ساختار طبیعی دندان حفظ شده و در مقایسه با سایر درمان‌های دندانپزشکی روش درمانی کمتر تهاجمی تلقی می‌شوند.

تعمیر، تعویض و نگهداری آسان: روکش‌های لمینت به راحتی تمیز می‌شوند. مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک طول عمر لمینت ونیرها را افزایش می‌دهد.

مراحل انجام لمینت

آماده سازی دندان: در ابتدا دندانپزشک لمینت را مطابق با ظاهر جدید دندان‌های شما آماده می‌کند.

انجام اندازه گیری‌ها: دندانپزشک پس از تکمیل مراحل آماده سازی، دندان‌های شما را اندازه گیری می‌کند. این اندازه‌گیری‌ها برای تصمیم‌گیری دقیقاً نحوه شکل‌گیری دندان‌های شما مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

انتخاب رنگ: روکش‌های لمینت در رنگ‌های مختلف ارائه می‌شوند تا ظاهری طبیعی به دندان‌های شما ببخشند. دندانپزشک رنگ طبیعی دندان‌های شما را تجزیه و تحلیل می‌کند و مناسب ترین گزینه رنگ را برای شما پیشنهاد می‌کند.

قرار گیری لمینت ونیر: لمینت ونیر با استفاده از چسب مخصوص به دندان‌های شما چسبانده می‌شود. این چسب با منبع نور مخصوص سفت می‌شود. سپس کمی با سوهان دندانپزشکی ساییده می‌شود تا به فرم طبیعی دندان‌ها در آید.

بررسی نهایی: دندانپزشک ونیر‌ها را می‌گذارد مدتی در دهان شما باقی بماند تا بعد از استفاده از ونیر لمینت برای آخرین بار آنها را بررسی کند. این مرحله برای بررسی سازگاری کامل ونیرهای لمینت مهم است.

جدا از بحث زیبایی و طراحی لبخند، برخی از افراد دندان‌هایشان به قدری آسیب دیده و بد رنگ شده است که دکتر به آنها پیشنهاد می‌دهد از لمینت استفاده کنند. گاهی عدم استفاده از این مواد روی دندان‌ها باعث شکستگی و اتفاقات بدتری می‌شود. پس برای اینکه بتوانید از چنین مواردی جلوگیری کنید بهتر است به فکر لمینت سرامیکی یا کامپوزیت باشید. حال سوال مهم این است که لمینت سرامیکی بهتر است یا کامپوزیتی؟ کدام یک گزینه خوبی برای بهبود دندان‌های ماست؟ در ادامه به این سوال پاسخ خواهیم داد.

لمینت سرامیکی یا کامپوزیت کدام بهتر است؟

برخی افراد دوست دارند از لمینت فقط برای زیبایی دندان‌های خود استفاده کنند. از طرفی نمی خواهند پول زیادی خرج کرده و دوست دارند کار خود را در همان مطب با کمترین هزینه انجام دهند. مطمئنا بهترین انتخاب برای آنها یک لمینت کامپوزیت است که به راحتی قابل مونتاژ باشد. اما برخی دیگر مشکلات زیادی با دندان‌های خود دارند و زیبایی و بهبود دندان‌های خود را در اولویت قرار می‌دهند. بنابراین به آنها پیشنهاد می‌کنیم از لمینت‌های سرامیکی استاندارد استفاده کنند. کمی پروسه آن طول می‌کشد اما ماندگاری و زیبایی آن دوچندان می‌شود.

البته حتما در نظر داشته باشید که نظر دندانپزشک در انجام مراحل اجرا بسیار مهم است. در نهایت، این دندانپزشک شماست که بهترین گزینه برای دندان‌های شما را تعیین می‌کند. پس با تمام این تفاسیر می‌توانید بهترین تصمیم را بگیرید و با کمک یک متخصص عالی با استفاده از بهترین مواد، مناسب ترین لمینت را داشته باشید.

ویژگی لمینت سرامیکی

لمینت سرامیکی یا ونیر پرسلن یک لایه سرامیکی نازک و چینی است که روی دندان‌ها قرار می‌گیرد و از آن‌ها در برابر مشکلاتی مانند تغییر رنگ، پرکردن لبه‌های پریده و … محافظت می‌کند. این لایه باید در آزمایشگاه ساخته شود و در مطب قابل ساخت نیست. نکته مهم در مورد لمینت ونیر این است که مینای دندان باید تراشیده شود. این امر باعث می‌شود بعد از طول عمر مفید لمینت، مجبور به استفاده از روکش‌ها شوید.

البته ناگفته نماند که لمینت‌ها عمر طولانی دارند و اگر در نگهداری از آنها کوشا باشید مطمئنا مدت زیادی باقی مانده و کار می‌کنند.

ویژگی لمینت کامپوزیت

لمینت کامپوزیت دندانی موادی هستند که برای ساخت آنها نیازی به آزمایشگاه یا خارج از مطب نیست. دکتر آنها را در مطب درست می‌کند و نکته جالب این است که برای قرار دادن روی دندان نیازی به بریدن ذره ای از دندان ندارید. به راحتی روی دندان قرار می‌گیرد و هیچ گونه برآمدگی ایجاد نمی کند. لمینت‌های کامپوزیت از نظر مواد قابل استفاده دارای درجه بندی هستند. همین انتخاب می‌تواند در روشنایی روکش و رنگ آن موثر باشد. همچنین برخی از آنها کیفیت بهتری نسبت به بقیه دارند. در نتیجه برای استفاده از لمینت‌های کامپوزیتی هزینه کمتری پرداخت خواهید کرد. اما مطمئناً طول عمر کمتری نسبت به لمینت‌های سرامیکی خواهند داشت. معمولاً به طور موقت گزینه خوبی هستند.

به خاطر داشته باشید که لمینت‌های سرامیکی قیمت بیشتری نسبت به کامپوزیت دارند و قبل از استفاده از هر یک از آنها باید با پزشک خود مشورت کنید تا بعداً دچار مشکل نشوید. در نهایت، نمی‌توانیم بگوییم کدام بدتر و کدام بهتر است، زیرا کاملاً به شما بستگی دارد.

لمینت سرامیکی برای چه کسانی مناسب است؟

لمینت‌ها یک روش درمانی برای رفع مشکلات زیبایی دندان هستند. با این حال، ممکن است برای همه مناسب نباشند. در اینجا برخی از ویژگی‌های افرادی که می‌توانند از ونیر لمینت استفاده کنند مورد بررسی قرار می‌گیرد.

۱- افرادی که دوست دارند مشکلات لبخند خود را حل کنند

یکی از رایج ترین کاربردهای لمینت‌های سرامیکی در طراحی و زیباسازی لبخند می‌باشد. لمینت‌ها تغییر رنگ دندان، فاصله بین دندان‌ها، ساییدگی و پرکردن لبه‌های دندان را از بین می‌برند. پس قطعا لبخندی زیبا برای شما به ارمغان می‌آورید.

۲- افرادی که دوست دارند روکش‌هایشان ماندگاری بالایی داشته باشد

همانطور که گفتیم لمینت‌های سرامیکی دوام بیشتری نسبت به کامپوزیت‌ها دارند. اگر این موضوع برای شما مهم است پیشنهاد می‌کنیم از لمینت‌های سرامیکی استفاده کنید. مقاومت بالایی در برابر شکستگی دارند به شرطی که عادت‌های بدی مانند دندان قروچه نداشته باشید. همچنین باید دستورات مراقبتی لازم را از دندانپزشک خود دریافت نمایید تا لمینت‌ها ماندگاری بیشتری داشته باشند.

۳- کسانی که می‌خواهند به سرعت به نتایج دلخواه برسند

لمینت دندان پروسه طولانی تری نسبت به کامپوزیت دارد، اما از نظر دوام و استحکام گزینه محبوب تر و بهتری است. در واقع می‌توان گفت با تمام امکانات و مقاومتی که به دندان شما می‌دهد سرعت عمل پروسه انجام آن، خوب است.

۴- کسانی که دوستدار ساختار و رنگ طبیعی دندان هستند

در لمینت سرامیکی می‌توان انتظار ساختار و رنگ طبیعی دندان‌ها را داشت. در واقع شما می‌توانید رنگ مناسبی را برای خود انتخاب کنید. برخی افراد رنگ سفید خالص را انتخاب می‌کنند که کمی غیر طبیعی است و دندان‌هایشان را مصنوعی می‌کند. اما به هر حال این یک سلیقه است. پیشنهاد می‌کنیم برای حفظ زیبایی و سلامت دندان‌ها از رنگ طبیعی دندان استفاده کنید.

۵- کسانی که مشکلات زیبایی در دندان‌های خود دارند

از لمینت ونیر می‌توان برای از بین بردن مشکلات زیبایی مانند اعوجاج، تغییر رنگ، ساییدگی یا ترک‌های دندان استفاده کرد. اگر چنین مشکلاتی با دندان‌های خود دارید، ونیرهای لمینت می‌توانند گزینه ای برای شما باشند.

۶- کسانی که لثه‌های سالم دارند

روکش‌های لمینت برای افرادی که مشکلات سلامت لثه دارند مناسب نیست. اگر مشکلاتی مانند التهاب لثه، بیماری پریودنتال یا لثه بلند دارید، ممکن است ابتدا به درمان لثه نیاز داشته باشید.

۷- کسانی که ضخامت مینای دندان کافی دارند

در صورتی که مینای دندان ضخامت کافی داشته باشد می‌توان از لمینت ونیر استفاده کرد. ضخامت مینای دندان قبل از استفاده از ونیر لمینت روی دندان اندازه گیری می‌شود و در صورت مناسب نبودن، ممکن است قبل از درمان نیاز به پرکردن مینا روی دندان‌ها باشد.

۸- افراد با دندان‌های سالم

لمینت ونیر روشی برای رفع مشکلات زیبایی دندان است. با این حال، برای حفظ سلامت دندان‌ها باید به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر پوسیدگی یا مشکلات دیگری در دندان‌های خود دارید، ابتدا باید این مشکلات درمان شوند.

۹- توصیه دندانپزشک شما

روکش‌های لمینت روش درمانی مناسبی برای همه نیستند. با ارزیابی مشکلات دندان‌های شما، دندانپزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا روکش‌های لمینت برای شما مناسب هستند یا خیر.

مشکل استفاده از لمینت کامپوزیت چیست؟

تفاوت‌های مربوط به لمینت‌های کامپوزیت و سرامیکی را با هم بررسی کردیم. البته باید بگوییم که تفاوت‌های ریز و درشت زیادی وجود دارد، اما بزرگترین تفاوت مشکل در تغییر رنگ زود هنگام لمینت‌های کامپوزیتی است. در واقع شما باید حتما هر ۶ ماه یکبار دندان‌ها را سفید کنید. در بهترین حالت متریال ونیر کامپوزیت دارای چنین ویژگی است و باید مورد توجه قرار گیرد. همچنین بعد از رنگ مشکل بزرگ دیگر، مربوط به استحکام و شکنندگی است. با توجه به اینکه ماده کامپوزیت نازک است و ضخامت خاصی به دندان نمی دهد، باید بدانید که با ضربه زدن و خوردن چیزهایی که سفت هستند، احتمال شکستگی بالاست.

این شکستگی‌ها قطعی هستند و برای ترمیم باید به پزشک مراجعه کنید. گاهی اوقات حتی می‌توانند به دندان‌های شما آسیب بزنند. اما این امر در لمینت‌های سرامیکی به ندرت دیده می‌شود. لمینت بسیار ضخیم تر از کامپوزیت است و در صورت مراقبت ویژه از آن شکسته نمی شود.

۹ نکته برای افزایش طول عمر لمینت دندان

عمر لمینت دندان معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۵ سال است. با این حال، تنها با دنبال کردن چند مرحله ساده و در عین حال موثر، می‌توانید طول عمر را حتی بیشتر کنید. نگهداری از لمینت‌ها بسیار آسان است. با این حال، مراقبت خوب از لمینت باعث افزایش طول عمر و محافظت از سلامت دندان‌ها می‌شود. در ادامه چند نکته برای مراقبت از ونیر لمینت را با هم بررسی می‌کنیم:

۱- بهداشت دهان و دندان را حفظ کنید

عادات بهداشتی مناسب و روتین دهان و دندان نه تنها باعث سلامت دندان‌های شما می‌شود بلکه به حفظ کیفیت و طول عمر ونیر‌ها نیز کمک می‌کند. لمینت‌ها مانند دندان‌های طبیعی مستعد ابتلا به پلاک و تجمع باکتری هستند که منجر به بیماری‌های لثه و پوسیدگی دندان می‌شوند.

مراقبت ناکافی از دندان می‌تواند منجر به عقب رفتن لثه شود. به این معنی که محل اتصال بین دندان و لثه به طور فزاینده ای قابل مشاهده خواهد بود. اگر بدتر شد، ممکن است مجبور شوید ونیر‌ها را به طور کامل تعویض کنید.

اگر بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید، مراقبت از ونیر‌ها اصلا سخت نیست. به خاطر داشته باشید که دو بار در روز مسواک بزنید، حداقل یک بار در روز از نخ دندان استفاده کنید تا ذرات گیر کرده بین دندان‌ها پاک شود. با دهانشویه بدون الکل دهان خود را بشویید تا به عامل پیوند بین روکش و دندان آسیب نرسانید.

۲- کاهش مصرف الکل

با رعایت این نکته می‌توانید با یک تیر دو نشان بزنید. نه تنها سلامت کلی خود را افزایش می‌دهید، بلکه می‌توانید طول عمر لمینت‌ها را تضمین کنید. اگر مراقبت درست از لمینت‌های خود داشته باشید ارزش هزینه کردن را دارد. مصرف منظم الکل می‌تواند باعث ضعیف شدن سیمان باندینگ زیر لمینت‌ها شود و حساسیت به خوردگی، لکه و آسیب را افزایش دهد.

۳- از دندان قروچه و فشردن دندان خودداری کنید

دندان قروچه و فشردن دندان‌ها در شب می‌تواند به پرسلن آسیب برساند و به مرور زمان لمینت‌های شما را فرسوده کند. فشار بیش از حد ناشی از دندان قروچه نیز ممکن است باعث ترک خوردن لمینت شود. برای استفاده از روکش‌های چینی پس از مراقبت، استفاده از محافظ دهان هنگام خواب به عنوان یک اقدام پیشگیرانه توصیه می‌شود.

۴- از جویدن غذاهای سفت خودداری کنید

روکش‌ها بادوام هستند. با این حال، در معرض خطر خرد شدن و شکستن قرار دارند. غذاهای معمولی مشکلی ایجاد نمی کنند. اما غذاهای سفت پتانسیل ایجاد آسیب را دارند. هنگام مراقبت از لمینت‌ها، غذاهایی مانند آجیل و هویج را قبل از خوردن به قطعات کوچک خرد کنید.

همچنین باید از جویدن اجسام سخت مانند ناخن، یخ یا مداد خودداری کنید. در غیر این صورت، ممکن است خطر تعویض لمینت‌های خود را به همراه داشته باشید.

۵- معاینات مکرر دندانپزشکی

معاینات منظم دندانپزشکی برای افرادی که خواهان دندان‌های سالم هستند یک ضرورت است. توصیه می‌شود حداقل هر شش ماه یک بار به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا مطمئن شوید که مشکلات به سرعت شناسایی و قبل از تبدیل شدن به یک مشکل اساسی از آن جلوگیری می‌شود.

دندانپزشکان می‌توانند قسمت‌هایی از دندان را که مسواک قادر به پاک کردن پلاک از آن نیست را تمیز کنند. این کار با تجهیزات حرفه ای نه تنها برای صیقل دادن لمینت‌ها و حفظ سفیدی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد، بلکه سایش را در طول زمان محدود می‌کند.

اگر در مورد مراقبت از روکش‌ها یا لمینت‌های خود جدی هستید، بهترین کار مراجعه به دندانپزشک برای معاینه و تمیز کردن و جرم گیری حداقل دو بار در سال است.

۶- خوردن مواد غذایی با رنگدانه زیاد و سیگار کشیدن را به حداقل برسانید

اگرچه روکش‌های چینی در برابر لکه مقاوم هستند، اما برخی غذاها و نوشیدنی‌ها می‌توانند سفیدی روکش را از بین ببرند. قهوه، چای، نوشابه‌های تیره و سس سویا می‌توانند باعث تغییر رنگ دندان‌ها شوند. این بدان معنا نیست که مصرف آنها را به طور کامل متوقف کنید، بلکه در صورت امکان مصرف را محدود نمایید.

دود سیگار مطمئناً لمینت‌های شما را لکه دار می‌کند. ترک سیگار نه تنها برای مراقبت پس از ونیر مفید است، بلکه سلامت کلی شما را نیز بهبود می‌بخشد.

۷- از مسواک نرم و خمیر دندان حاوی فلوراید استفاده کنید

برای آنکه مطمئن شوید از لمینت‌های خود به بهترین شکل مراقبت می‌کنید حتما مسواک نرم استفاده کنید. مسواک‌های سخت می‌توانند لاک روی لمینت‌ها را بردارند. همچنین، سعی کنید انواع خمیردندان‌های غیر ساینده را انتخاب نمایید.

توصیه می‌شود از خمیر دندان حاوی فلوراید یا خمیر دندان سفید کننده مخصوص استفاده کنید زیرا از ایجاد لکه و پلاک جلوگیری می‌کند و موفقیت در مراقبت از روکش‌ها را تضمین می‌کند.

۸- از دندان‌های خود محافظت کنید

با دندان‌های خود اجسام را نگیرید و یا نجوید. برای محافظت از دندان‌های خود می‌توانید از محافظ شب توصیه شده توسط دندانپزشک استفاده کنید.

۹- از غذاهای اسیدی اجتناب کنید

غذاهای اسیدی می‌توانند باعث ایجاد لکه بر روی سطح پوشش‌ها شوند و عمر مفید پوشش‌ها را کاهش دهند. با پرهیز از غذاهای اسیدی، می‌توانید عمر پوشش خود را افزایش دهید.

میکروب زدایی مایعات حساس به دما یا تندالیزاسیون

گروهی از باکتری ها زمانی که برای بقا احساس خطر کنند، به فرم مقاوم اسپور تبدیل می شوند.سکوبندی ازمایشگاهی پایین آمدن رطوبت محیط، کمبود مواد مغذی و تغییرات pH از جمله عوامل تبدیل شدن باکتری به اسپور است. بنابراین برخی مواقع حرارت بالا نه تنها کمکی به استریل شدن محلول نمی کند، بلکه باعث حفظ بقا باکتری نیز می شود. تندالیزاسیون (Tyndallization) روشی برای استریل کردن مایعات حساس به حرارت (پروتئینی، آنتی بیوتیکی و …) است. 

پیشیشنه ابداع تندالیزاسیون

در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 میلادی، جان تیندال، دانشمند ایرلندی، به صورت تصادفی موفق به شناخت اسپور در فرایند استریل کردن عصاره یونجه شد. او در یک آزمایش محلولی را به مدت 10 دقیقه در دمای 100 درجه سانتی گراد حرارت داد. در لحظات اولیه محلول کاملا شفاف بود که نشان دهنده کشته شدن تمام میکروارگانسیم ها است. اما وقتی این محلول را به مدت یک تا دو ساعت در دمای 100 درجه سانتی گراد جوشاند، به تدریج محلول کدر شد. کدورت نشان دهنده آلودگی میکروبی است. تندال با این آزمایش دریافت فرم مقاوت به حرارت باکتری بر خلاف سلول رویشی با حرارت بالا از بین نخواهد رفت.

استریل کردن مایعات حساس به دما به روش جان تیندال

او یک آزمایش کنترلی طراحی کرد تا این موضوع را بررسی کند. در این آزمایش ابتدا محلول را تا دمای 100 درجه سانتی گراد حرارت داد. در نتیجه این اقدام سلول های رویشی و زنده، کشته اما اسپور ها دچار شوک حرارتی شدند. محلول را به مدت 24 ساعت در انکوباتور قرار داد. دما 37 درجه سانتی گراد و سایر شرایط محیطی کشت را فراهم کرد.

پس از این زمان تعدادی از اسپور ها همچنان باقی ماندند. گروهی از آن ها که در دمای 37 درجه سانتی گراد دچار شوک حرارتی شدند، جوانه زدند و تبدیل به سلول رویشی شدند. این کار را دو مرتبه دیگر تکرار کرد تا تمام اسپور ها و سلول های رویشی از بین رفتند. به طور کلی تندالیزاسیون سه روز زمان می برد.

نحوه انجام تندالیزاسیون یا استریل کردن مایعات حساس به دما

1. ماده مورد نظر را به مدت یک ساعت در دمای 80 تا 100 درجه سانتی گراد حرارت دهید. در این مرحله سلول های رویشی نابود می شوند.
2. پس از حرارت دادن، آن را به مدت یک شبانه روز داخل انکوباتور و در دمای 37 درجه سانتی گراد قرار دهید. اسپور های بدون تخریب در این مرحله جوانه می زنند.
3. مراحل 1 و 2 را در دو روز پی در پی تکرار کنید. تکرار این روش به مدت سه روز جوانه زنی همه اسپور ها و از بین رفتن سلول های رویشی را تضمین می کند.

مقایسه استریل کردن با روش تندالیزاسیون و سایر روش ها

پیش تر درباره تفاوت استریل کردن با فور و اتوکلاو بحث کردیم. در این قسمت مقایسه جامعی بین سه روش استریلیزاسیون که با استفاده از گرما میکروارگانیسم ها را از بین می برند (گرمای خشک، گرمای مرطوب و تندالیزاسیون) خواهیم داشت.

استریلیزاسیون با گرمای خشک

گرمای خشک باعث اکسید شدن سلول ها می شود که در نهایت آن ها را خواهد کشت. به طور معمول دمای بالا و زمان طولانی برای استریل کردن کامل با استفاده از این روش مورد نیاز است. دمای 160تا 180 درجه سانتی گراد به مدت حداقل 2 تا 3 ساعت برای استریلیزاسیون کامل مورد نیاز است.

در این روش از آون آزمایشگاهی استفاده می شود. آون آزمایشگاهی دستگاهی است دو جداره که بین دیواره های آن عایق حرارتی قرار گرفته است. ترموستات برای کنترل دما وجود تایمر نیز برای خاموش شدن خودکار پس از زمان خاص روی دستگاه تعبیه شده است. ظروف شیشه ای آزمایشگاهی مانند انواع بالن، بشر، پتری دیش، پیپت ها و … را می توان با استفاده از این روش استریل کرد.

استریلیزاسیون با گرمای مرطوب

این روش با دناتوره کردن و انعقاد پروتئین ها باعث تخریب ساختار رویشی باکتری ها، قارچ ها و کپک ها (80 درجه سانتی گراد به مدت 5 تا 10 دقیقه) هاگ ها (80 درجه سانتی گراد به مدت 30 دقیقه) و اسپور ها (121 درجه سانتی گراد با فشار 15 به مدت 15 دقیقه) می شود.  روش گرمای مرطوب قدرت نفوذ بیشتری نسبت به گرمای خشک دارد. بنابراین منجر به کشته شدن تعداد بیشتری از میکروارگانیسم ها در زمان کمتر می شود. این روش سترون سازی با استفاده از انواع اتوکلاو امکان پذیر است. توجه داشته باشید برای نابود کردن تمام ساختار های رویشی و اسپور ها باید روش تندالیزاسیون انجام شود.

آیا لمینت دندان یک روش دائمی است؟

هیچ روشی به‌طور قطعی دائمی محسوب نمی‌شود،ایمپلنت اقساطی در رشت لمینت‌ها نیز درصورتی‌که به خوبی مراقبت شوند می‌توان برای مدت طولانی از آن‌ها استفاده نمود. در واقع میزان ماندگاری لمینت‌ها کاملا وابسته به کیفیت مواد، مهارت و تجربه دندان‌پزشک و میزان مراقبت از آن‌ها است. اکثر مردم تصور می‌کنند ونیرها ویژگی‌هایی مشابه دندان‌‌های واقعی دارند، در رابطه با اصلاح ظاهر دندان از نظر طبیعی بودن این مسئله صدق می‌کند.

 اما این روکش‌ها تفاوت بسیاری با دندان‌‌های واقعی دارند. خیلی از مردم بر این باوراند که با انجام دندان لمینت دندان، لبخند زیبا و طبیعی آن‌ها همیشه ماندگار خواهد بود، اما متاسفانه چنین تصوری کاملا اشتباه است و لمینت‌ها نیز به مرور زمان تغییر می‌کنند و به تعویض نیاز پیدا می‌کنند. ازاین‌رو لازم است که همواره به فکر راهکارهایی برای ماندگاری سفیدی لمینت دندان باشند. 

چرا لمینت‌‌های دندان رنگ خود را از دست می‌دهند و دچار تغییر رنگ می‌شوند؟

لمینت‌‌های سرامیکی به دلیل استحکام بالا و داشتن رنگ دندان‌‌های طبیعی به ندرت ممکن است که دچار تغییر رنگ شوند. در از بین رفتن رنگ طبیعی پوشش‌‌های لمینتی عوامل مختلفی نقش دارند که بیشتر آن‌ها به عادت‌‌های نادرست فرد و استفاده اشتباه از این پوشش‌‌های دندانی مربوط می‌شود. به عبارتی می‌توان گفت که عدم رعایت نکات مراقبت از لمینت دندان موجب تغییر رنگ آن می‌شود، به‌طوری‌که در بسیاری از موارد فرد مجبور به تعویض لمینت‌ها خواهد شد. از مهم‌ترین عوامل تاثیرگذار بر تغییر رنگ لمینت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره نمود.

• با افزایش سن، لثه‌ها در قسمتی که با روکش در یک راستا قرار دارند دچار تغییر حالت می‌شوند. این اتفاق موجب ایجاد خطوط قهوه‌ای کم رنگ به روی دندان‌ها می‌شود. زیرا این روکش‌ها با استفاده از چسب مخصوصی به روی دندان‌ها نصب شده‌اند و همین مسئله موجب شده که قهوه و انواع مواد غذایی و نوشیدنی‌‌های تیره موجب تغییر رنگ خط لثه شود. متاسفانه تغییر رنگ و رکود لثه برگشت‌پذیر نیست. معمولا لکه‌ها پس از مصرف مرتب نوشیدنی‌هایی مثل قهوه، چای و غیره روی لمینت‌ها ظاهر می‌شوند. 
• علاوه بر این مصرف دخانیات مانند قلیان و سیگار نیز موجب ایجاد لکه‌‌های زرد مایل به قهوه‌ای به روی لمینت‌ها می‌شود. 
• آسیب دیدن عاج دندان (بافت داخلی دندان) به دلیل یک تصادف و یا حین انجام یک حرکت ورزشی نیز موجب تغییر رنگ لمینت دندان می‌شود. روکش‌‌های لمینتی که بیش از بیست سال پیش ساخته شده‌اند همانند لمینت‌‌های امروزی که از سرامیک‌‌های متخلخل و با کیفیت تولید شده‌اند نیستند، ازاین‌رو دوام چندانی ندارند. بنابراین کیفیت و طول عمر لمینت نیز می‌تواند بر میزان تغییر رنگ و ماندگاری سفیدی آن موثر باشد. 
• علاوه بر موارد ذکر شده عدم استفاده از مسواک و خمیر دندان مخصوص نیز می‌تواند ماندگاری سفیدی لمینت دندان را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین لمینت‌ها اگر چه اغلب از مواد مقاوم در برابر لکه تولید می‌شوند اما آن‌ها نیز به مرور زمان می‌توانند مستعد تغییر رنگ باشند و باید به خوبی از آن‌ها مراقبت نمود.

آیا محصولاتی وجود دارد که موجب سفید شدن مجدد روکش لمینت دندان شود؟

افراد بسیاری به دنبال داروهای خانگی هستند که با استفاده از آن‌ها بتوانند ماندگاری سفیدی لمینت دندان را افزایش دهند. اما باید اشاره کنیم که این روکش‌ها در بیشتر مواقع به روش‌‌های خانگی سفید کردن دندان خیلی جواب‌گو نیستند. ازاین‌رو بهتر است که در صورت وجود لکه یا تغییر رنگ به روی لمینت دندان‌ها حتما به کلینیک دندان‌پزشکی مراجعه شود.  

روش‌‌های کلینیکی و حرفه‌ای می‌تواند تا حد زیادی در کاهش و از بین بردن لکه‌‌های به وجود آمده به روی لمینت موثر باشد. اما درصورتی‌که روکش‌ها دچار تغییر رنگ زیادی شده باشند در برخی از موارد ممکن است که دندان‌پزشک جایگزین کردن لمینت‌ها را پیشنهاد دهد.

درصورتی‌که لمینت‌‌های سرامیکی شما از نوعی هستند که هیچ محصولی نمی‌تواند موجب سفید شدن آن‌ها شود، بهتر است که از لمینت‌‌های جدید استفاده کنید و یا اینکه ژل سفید کننده در پشت دندان‌ها بمالید تا با تغییر رنگ عاج دندان، روکش نیز سفیدتر نشان داده شود. 

در مواقعی که لکه‌‌های موجود روی روکش سبک و جزئی باشند می‌توان زیر نظر دندان‌پزشک متخصص و رعایت مراقبت‌ها و بهداشت دهان و دندان، آن‌ها را مجددا جلا بخشید و سفید و زیبا نمود. درصورتی‌که می‌خواهید لمینت‌‌های خود را با لمینتی جدید تعویض کنید، بهتر است که ابتدا دندان‌‌های طبیعی خود را سفید کنید تا در نهایت ظاهر یکنواخت‌تری در دندان‌‌های شما ایجاد شود. 

روش‌‌های سفید کردن لمینت 

برای سفیدی یا از بین بردن لکه‌‌های لمینت روش‌‌های مختلفی وجود دارد که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

• بلیچینگ دندان

اول باید بررسی کنید که لمینت‌‌های شما از چه نوعی هستند. درصورتی‌که لمینت‌‌های شما از نوع شفاف و سبک هستند می‌توانید با بلیچینگ کردن پشت دندان‌‌های طبیعی خود آن‌ها را سفیدتر کنید و انعکاس آن را در لمینت‌ها مشاهده نمایید. بهتر است که این کار را در کلینیک دندان‌پزشکی انجام دهید و درصورتی‌که می‌خواهید از روش خانگی بلیچینگ دندان استفاده کنید حتما این موضوع را با دندان‌پزشک معالج خود در میان بگذارید.

• استفاده از مسواک‌هایی با فرچه نرم

موهای سفت و زبر فرچه مسواک موجب آسیب زدن به لمینت و کاهش طول عمر آن می‌شوند. همچنین موجب تحلیل خط لثه و در معرض دید قرار گرفتن پایه روکش‌ها می‌شود. ازاین‌رو پیشنهاد می‌شود برای جلوگیری ازتغییر رنگ لمینت دندان حتما از مسواک‌هایی که فرچه نرم دارند استفاده شود.

• اگر سیگار می‌کشید آن را ترک کنید

اگر به دنبال افزایش ماندگاری سفیدی لمینت دندان خود هستید سیگار را ترک کنید، زیرا کشیدن سیگار نه تنها موجب سرطان ریه، روده بزرگ، روماتیسم، سکته مغزی و بیماری‌‌های قلبی می‌شود بلکه موجب زرد شدن لمینت‌ها نیز خواهد شد.

• خمیردندان را جایگزین جوش‌شیرین کنید

جوش‌شیرین از بهترین مواد جهت تمیزکردن دندان‌‌های طبیعی است. اما استفاده از آن برای تمیز کردن لمینت‌ها اصلا توصیه نمی‌شود زیرا بسیار ساینده و خطرناک خواهد بود. تمیز کردن لمینت‌ها با جوش‌شیرین موجب می‌شود که خیلی زودتر از زمان نرمال از بین روند و دچار تغییر رنگ شدیدی می‌شوند.

• خمیر دندان پولیش ملایم

می‌توانید از خمیر دندانی که به طور خاص برای از بین بردن لکه روکش دندان ساخته شده استفاده کنید. معمولا استفاده از این خمیر دندان‌ها برای لکه‌‌های کوچکی که در اطراف لبه روکش به وجود آمده‌اند توصیه می‌شود. درصورتی‌که نمی دانید کدام خمیردندان برای شما مناسب‌تر است حتما با دندان‌پزشک خود مشورت کنید.

• دندان‌پزشکی زیبایی

از دیگر روش‌ها برای ماندگاری سفیدی لمینت دندان مراجعه به یک دندان‌پزشک زیبایی است که می‌تواند با تمیزکردن حرفه‌ای لمینت‌ها درخشندگی و سفیدی را به آن‌ها بازگرداند. بدترین شرایط این است که لمینت‌ها خیلی دچار تغییر رنگ شده باشند و به جایگزینی نیاز پیدا کنند. توصیه می‌شود که هر شش ماه یک‌بار برای چکاپ و اطمینان حاصل نمودن از سلامت و تغییر رنگ لمینت‌ها به دندان‌پزشک مراجعه کنید.

مراقبت‌‌های پس از لمینت دندان

برای جلوگیری از لک زدن لمینت‌ها باید همانطور که از دندان‌‌های طبیعی مراقبت می‌کنید، از آن‌ها نیز مراقبت نمایید. توصیه می‌شود که غذاها و نوشیدنی‌‌های رنگی مثل سس پاستا، چای و قهوه، توت و سرکه بالزامیک را مصرف نکنید و یا اینکه پس از مصرف آن‌ها را کاملا از روی روکش و دندان پاک کنید. با مسواک زدن به راحتی می‌توانید زبان و دندان خود را عاری از هر گونه باکتری نمایید.

البته اگر در شرایطی هستید که به مسواک دسترسی ندارید حتما دهان‌تان را با آب شستشو دهید. به‌طورکلی لمینت‌ها اگر چه موجب سفید شدن ظاهر دندان‌ها می‌شوند، اما برای آنکه بتوانند مدت زمان طولانی‌تری ظاهر زیبای خود را حفظ کنند به مراقبت نیاز دارند و نباید از آن‌ها غافل شد.

 طول عمر لمینت دندان

لمینت‌‌های می‌توانند۱۰ سال و حتی بیشتر عمر کنند، البته همه چیز به رعایت بهداشت دهان و دندان بستگی دارد و اگر مراقبت‌‌های پس از لمینت به خوبی رعایت شود این مدت زمان می‌تواند به ۱۵ سال و یا بیشتر افزایش یابد. در کنار این موارد برای داشتن لمینت‌هایی سفید با طول عمر بالا حتما دو بار در سال برای تمیز کردن و چکاپ به دندان‌پزشک مراجعه نمایید و به هیچ وجه از دندان‌‌های لمینت شده برای باز کردن بسته‌بندی و جویدن یخ و مداد استفاده نکنید.

دندان عقل چیست  و در چه سنی بیرون می آید؟

دندان عقل، که به طور علمی ‌به عنوان دندان‌های آسیاب سوم (Third Molars) نیز شناخته می‌شوند،ایمپلنت اقساطی در رشت یکی از ۳۲ دندان نهایی در دهان انسان بالغ هستند. این دندان‌ها اغلب در سنین بزرگسالی (معمولاً بین ۱۷ تا ۲۵ سالگی) شروع به رشد می‌کنند و به خاطر موقعیت و مشکلاتی که به وجود می‌آوردند بیشتر شناخته می‌شوند.

دندان‌های عقل به عنوان دندان‌های پایانی در هر قسمت از دهان واقع شده اند. بنابراین هر فرد معمولاً چهار دندان عقل دو عدد در بالا و دو عدد در پایین دارد. دندان‌های عقل زمانی برای خوردن غذاهای خام، در گذشته مورد استفاده قرار می‌گرفته اند اما امروزه دیگر به آنها نیازی نداریم زیرا غذا‌ها پخته شده اند و ساختار فک انسان ها کوچکتر شده و جایی برای آنها در دهان وجود ندارد. 

عوارض درآمدن دندان عقل

وجود دندان‌ها عقل اغلب به مشکلات و عوارض مختلفی منجر می‌شوند. برخی از عوارض دندان عقل عبارتند از:

• درد و تورم: یکی از عوارض رایج دندان عقل در زمان رشد آنها در لثه و بافت دهان درد و تورم است. 
• عفونت: اگر دندان عقل به طور ناقص بیرون آید و بخشی از آن زیر لثه بماند، باعث عفونت‌های لثه یا دهان می‌شود.
• عدم زیبایی و تراز بودن دندان‌ها: دندان عقل به دلیل کمترین فضا در دهان و یا جایگزینی نامناسب، با دندان‌های دیگر تراز نمی‌شوند و ممکن است به زیبایی دهان آسیب برساند.
• تاثیر بر دندان‌های مجاور: فشار دندان‌های عقل بر دندان‌های مجاور می‌تواند باعث تغییر جایگاه دندان‌های دیگر شود.
• کیست‌ها و توده‌های دهانی: در بعضی موارد، دندان عقل ممکن است باعث ایجاد کیست‌ها یا توده‌های دهانی شود که نیاز به درمان دارند.
• فضای محدود: معمولاً دهان انسان از نظر اندازه برای ۳۲ دندان طراحی نشده و دندان‌های عقل ممکن است به دلیل فضای محدود در دهان به مشکل بخورند.
• رشد ناقص: دندان‌های عقل ممکن است به صورت نهفته یا نیمه نهفته به سطح دهان بیایند یا به صورت افقی در زیر لثه باقی بمانند، که باعث درد، تورم و عفونت‌های دهانی می‌شوند.

با توجه به مشکلات متداول مرتبط با دندان‌های عقل، در برخی موارد، دندانپزشکان توصیه می‌کنند که این دندان‌ها را بکشید تا از مشکلات بیشتر جلوگیری شود. این عمل جراحی با توجه به شرایط فرد انجام می‌شود و با داروها و تکنیک‌های جراحی تسکین دهنده همراه است. 

بهترین زمان برای کشیدن دندان عقل چه سنی است؟

بهترین زمان برای جراحی و کشیدن دندان عقل در سنین زیر ۲۰ سالگی است. به خصوص زمانی که ریشه دندان عقل هنوز کاملاً تشکیل نشده باشد. در این سنین، دندان عقل به راحتی قابل کشیدن است و خطرات کشیدن آن کمتر است. با بالا رفتن سن، ریشه دندان عقل به تکامل خود ادامه می‌دهد و کاملا سفت می‌شود. در این شرایط کشیدن آن عوارض بیشتری خواهد داشت. 

با گذشت زمان ریشه دندان عقل به مکان‌های غیر مطلوب و غیر قابل انتظار منتقل می‌شود که باعث مشکلاتی مثل تراکم و بی نظمی‌دندان‌ها، عفونت‌ و درد خواهد شد. در این حالت‌ها باید اقدام به جراحی و کشیدن دندان عقل کنید. 

آیا کشیدن دندان عقل ضروری است؟

خیر هیچ ضرورتی ندارد که دندان عقل کشیده شود و این بستگی به موقعیت و وضعیت خاص هر فرد دارد. تصمیم در مورد کشیدن دندان عقل باید توسط دندانپزشک با توجه به اطلاعات کامل از وضعیت فرد و نیازهای او گرفته شود.

در برخی موارد، دندان‌های عقل بدون مشکلی بیرون می آیند و به طور طبیعی در دهان جای می‌گیرند. در این موارد، نیاز به کشیدن آنها نیست و می‌توانند به عنوان دندان‌های اضافی برای خوردن و جلوگیری از جابجایی دندان‌های مجاور کمک کننده باشند.

اما در موارد دیگر، دندان‌های عقل به دلیل مشکلاتی مانند فضای کم در دهان، رشد ناقص، تورم، درد، فشار بر دندان‌های مجاور یا عفونت‌ها، نیاز به خارج شدن دارند. در این موارد، دندانپزشک در مقابل مشکلاتی که دندان عقل ایجاد کرده توصیه به جراحی و کشیدن دندان عقل می‌کند.

مهمترین نکته این است که تصمیم به کشیدن دندان عقل باید توسط دندانپزشک با توجه به وضعیت خاص هر فرد گرفته شود. بنابراین، اگر شما سوالات یا مشکلات مرتبط با دندان عقل دارید، بهترین کار این است که با دندانپزشک خود مشورت کنید تا بهترین تصمیم برای وضعیت شما گرفته شود. 

مراحل کشیدن دندان عقل

زمانی که دندانپزشک تصمیم به خارج کردن دندان عقل می‌گیرد، مراحل زیر را برای کشیدن دندان عقل در پیش می‌گیرد: 

مشاوره و ارزیابی: دندانپزشک ابتدا با بیمار مشاوره کرده و تاریخچه دندانی شما را بررسی می‌کند. سپس با تصاویر رادیوگرافی دقیق‌تر وضعیت دندان عقل را ارزیابی می‌کند.

برنامه‌ریزی جراحی: پس از ارزیابی، دندانپزشک زمان و روش جراحی را در نظر می‌گیرد و بیمار را آماده می‌کند. 

جراحی دندان عقل: در روز جراحی، پزشک با استفاده از بی حسی موضعی، دندان عقل را از جایش بیرون می‌کشد. اگر دندان به صورت کامل بیرون نیامده باشد و نیمه نهفته یا نهفته باشد دندانپزشک بخشی از لثه را باز کرده و سپس دندان عقل را خارج می‌کند.

مراقبت پس از جراحی: پس از اتمام جراحی دندان عقل، دکتر به شما دستوراتی می دهد که باید در منزل رعایت کنید. دارو‌های ضد درد و ضد التهابی که توسط دندانپزشک تجویز می‌شود باید سر ساعت مصرف شوند. همچنین، از مصرف غذاها و نوشیدنی‌های گرم یا سرد در اولین روزهای پس از جراحی پرهیز کنید.

آشنایی با مراقبت‌های بعد از جراحی دندان عقل

مراقبت‌های بعد از جراحی دندان عقل بسیار مهم هستند تا درمان به خوبی پیش برود و از عوارض ناخواسته جلوگیری شود. در ادامه توصیه‌هایی برای مراقبت بعد از جراحی دندان عقل آورده شده است:

1. رعایت زمان استراحت: بعد از عمل جراحی دندان عقل، نیاز به استراحت دارید. تا ۲۴ ساعت اولیه پس از جراحی، از فعالیت‌های جسمی‌سنگین، خوردن مواد سفت و تف کردن یا خارج کردن آب دهان پرهیز کنید.
2. استفاده از یخ: برای کاهش تورم و درد، می‌توانید بسته‌های یخ را روی صورت خود بگذارید. این کار به تخلیه خون کمک کرده و باعث التیام آن می‌شود. 
3. مصرف داروهای تجویز شده: پزشک داروهای ضد التهاب و درد برای شما تجویز می‌کند. از این داروها به صورت دقیق و مطابق توصیه استفاده کنید.
4. تغذیه غذا های نرم: در روز‌های اولیه پس از جراحی، بهتر است مواد غذایی نرم و مایعات مثل سوپ و پوره استفاده کنید. از خوردن خوراکی‌های شیرین و چسبنده مانند ماکارونی و مواد سخت مانند آجیل‌ها اجتناب کنید. 
5. شستشوی دهان: دقیقاً با توجه به توصیه دندانپزشک، دهان خود را پس از هر وعده غذایی با محلول آب کربنات سدیم یا آب نمک بشویید. این کار به پیشگیری از عفونت و خنثی کردن باکتری‌ها کمک می‌کند.
6. پرهیز از سیگار و الکل: در روز‌های بعد از جراحی، بهتر است از مصرف سیگار و الکل پرهیز کنید، زیرا این مواد می‌توانند مشکلات بیشتری برای محل جراحی ایجاد کنند.
7. توجه به علائم نادرست: در صورتی که درد، تورم، خونریزی، علائم عفونت یا مشکلات دیگر ناشی از جراحی به شدت افزایش یابند، باید هر چه سریع تر به دندانپزشک خود اطلاع دهید. شاید دچار سوکت خشک شده باشید. 

مراقبت‌های بعد از جراحی دندان عقل باید با دقت و توجه انجام شوند تا به بهترین نتیجه برای سلامتی برسید. پیروی از توصیه‌های دندانپزشک و اطلاعاتی که او به شما می‌دهد، امر بسیار مهمی است.

آیا کشیدن دندان عقل عوارض دارد؟

کشیدن دندان عقل ممکن است عوارض و علایم جانبی داشته باشد، اما این عوارض معمولاً موقت و قابل مدیریت هستند. برخی از عوارض معمولی کشیدن دندان عقل شامل موارد زیر می‌شوند:

1. درد و تورم: بعد از عمل جراحی کشیدن دندان عقل، ممکن است درد و تورم در دهان و لثه‌ها رخ دهد. این عوارض معمولاً در چند روز اول پس از کشیدن دندان خود را نشان می‌دهند و با مصرف داروهای تجویز شده و استفاده از کمپرس یخ کاهش می‌یابند.
2. خونریزی: خونریزی خفیفی ممکن است در اثر جراحی دندان عقل رخ دهد. این خونریزی معمولاً تا چند روز ادامه دارد و با فشار ملایم و استفاده از گاز پس از شستشوی دهان کاهش می‌یابد.
3. عفونت: عفونت پس از جراحی دندان عقل ممکن است اتفاق بیافتد. دندان‌پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک‌های مناسب را تجویز می‌کند تا از این عارضه جلوگیری کند. اگر علائم عفونتی مانند تورم شدید، تب و درد شدید داشتید، باید به دندانپزشک خود اطلاع دهید.
4. آسیب به عصب‌ها: در موارد نادر، جراحی دندان عقل ممکن است به عصب‌های حسی و حرکتی در نزدیکی دندان عقل صدمه بزند. این مشکل بعد از چند روز تا چند ماه خود به خود از بین می‌رود. اما گاهی نیاز به درمان نیز خواهید داشت.
5. تغییر در دندان‌های مجاور: در برخی موارد، کشیدن دندان عقل ممکن است به تغییر شکل دندان‌های مجاور منجر شود. این تغییرات معمولاً توسط دندانپزشک تشخیص داده می‌شود.

در کل، عوارض کشیدن دندان عقل عمدتاً موقت و قابل مدیریت هستند و با رعایت توصیه‌های دندانپزشک و بهداشت دهانی مناسب، این عوارض بهبود می‌یابند. همچنین، مهم است که به دندان‌پزشک خود در مورد هرگونه تغییر در علائم و عوارض پس از جراحی اطلاع دهید تا او بتواند شما را راهنمایی کند و در صورت لزوم درمان اضافی انجام دهد.

دندان عقل نهفته یا نیمه نهفته چیست؟

دندان عقل نهفته (یا نیمه نهفته) دندانی است که به طور نرمال در دهان انسانها به طور کامل نمی‌روید و تا حدی در بافت لثه نهفته می‌شود. این دندان معمولاً در انتهای دندان‌های مولر پایین و بالا قرار می‌گیرند.

علت نهفته یا نیمه نهفته شدن دندان عقل چیست؟

1. فضای محدود در دهان: اندازه‌ دهان انسانها به مرور زمان کوچک‌تر شده است و این ممکن است باعث نیمه نهفتگی یا نهفتگی دندان عقل شود.
2. تراکم دندان‌ها: در برخی افراد، دندان‌های موجود در دهان به گونه‌ای تراکم دارند که جای کافی برای رشد دندان عقل وجود ندارد.
3. جهش ژنتیکی: برخی از افراد دارای ژن‌هایی هستند که باعث نهفتگی دندان عقل در بافت لثه می‌شوند.

علائم وجود دندان نهفته یا نیمه نهفته چیست؟

نهفتگی دندان عقل ممکن است با درد و تورم در منطقه فک و دهان همراه باشد. در برخی موارد، دندان عقل نهفته می‌تواند باعث ایجاد عفونت‌های دهان و لثه شود که درد و تورم ایجاد شده و نیاز به درمان پیدا می‌کنند. اگر احساس فشار در دندان های خود دارید شاید نشانه وجود دندان عقل نهفته یا نیمه نهفته باشد. اگر سریع درمان نشوید ممکن است به ارتودنسی احتیاج پیدا کنید. 

درمان دندان عقل نهفته یا نیمه نهفته چیست؟

در مواردی که دندان عقل نهفته به مشکلاتی مثل درد، عفونت یا تراکم دندان‌ها می‌انجامد، ممکن است دندانپزشک دندان عقل را بکشد. این عملیات با توجه به موقعیت و وضعیت دندان، با استفاده از مواد مخصوص و تحت تاثیر بی حسی انجام می‌شود.

انواع دندان عقل کدامند؟

دندان عقل، از آخرین دندان‌هایی است که در دهان انسان‌ها معمولاً در سنین نوجوانی یا جوانی رشد می‌کند. دندان عقل ممکن است سه نوع رویش داشته باشد. انواع دندان عقل شامل دندان عقل کاملا روییده، دندان عقل نهفته و دندان عقل نیمه نهفته است. هر یک از این انواع وضعیت‌ها و مشکلات مختلفی را برای فرد ایجاد می‌کنند.

دندان عقل کاملا روییده

دندان عقل کامل، وضعیتی است که در آن دندان عقل به صورت طبیعی و با فضای کافی در فک رشد می‌کند و هیچ مشکلی برای فرد ایجاد نمی‌کند. این دندان‌ها در بعضی از افراد کاملاً سالم و بدون مشکل هستند، در حالی که در دیگران ممکن است به دلیل فشاری که به دندان‌های دیگر وارد می‌کنند یا به علت وضعیت زائد بودن، توصیه به خارج کردن آن‌ها شود.

دندان عقل نهفته و دندان عقل نیمه نهفته

دندان عقل نهفته و دندان عقل نیمه نهفته زمانی که دندان در فک باقی می‌ماند و از لثه نمی‌تواند خارج شود، به وجود می‌آیند. دندان عقل نهفته کاملاً در لثه پنهان می‌شود و به دلیل محدودیت در فضا یا تراکم دندان‌ها، نمی‌تواند به طور طبیعی رشد کند. این موقعیت ممکن است باعث ایجاد کیست و عفونت در لثه شود. به همین دلیل، عکس رادیولوژی برای بررسی وضعیت دندان عقل نهفته و نیمه نهفته گرفته می‌شود. 

در صورتی که دندان عقل به شکل نیمه نهفته یا نهفته در لثه باقی بماند، پیشنهاد می‌شود آن را جراحی کرده تا از فشار یا عفونت به دندان‌های دیگر و فک جلوگیری شود. فرایند کشیدن دندان عقل در این وضعیت‌ها می‌تواند به بهبود سلامت دهان و جلوگیری از عوارض جدی کمک کند.

اندازه گیری محتوای خاکستر مواد غذایی

در  آزمایشگاه های صنایع غذایی، آزمون های متعددی برای بررسی نمونه ها و در نهایت دستیابی به کیفیت نهایی محصول انجام می شود. هود لامینار اندازه گیری رطوبت مواد غذایی و شمارش کپک و مخمر در محصولات غذایی تازه و فرآوری شده، آزمون های ویژه آزمایشگاه های کنترل کیفیت صنایع غذایی هستند که پیش تر درباره تجهیزات آزمایشگاهی مورد نیاز آن ها و روش انجام این تست ها صحبت کردیم. در این پست راجع به اهمیت آزمون خاکستر مواد غذایی، تجهیزات مورد نیاز برای انجام این آزمایش و تکنیک های آزمایشگاهی ضروری را شرح می دهیم.

اهمیت آنالیز محتوای خاکستر باقی مانده از مواد غذایی

 خاکستر به بقایای غیر آلی یا معدنی باقی مانده پس از سوزاندن کامل مواد آلی اشاره دارد. بنابراین آنالیز محتوای خاکستر مواد غذایی اطلاعات جامعی در مورد مواد معدنی موجود در ان ارائه می دهد.

یک پژوهشگر صنایع غذایی با انجام آزمایش های متعدد روی خاکستر به دست آمده از مواد غذایی تازه مانند میوه ها یا مواد غذایی فرآوری شده، می تواند آلودگی هایی که سلامت مصرف کننده را به خطر می اندازد، شناسایی کند. علاوه بر این نتایج این آزمایش های کمک می کند کمبود مواد مغذی معدنی یا مقادیر بیشتر از استاندارد آن ها که می توانند به هر حال پیامدهایی برای رفع نیازهای غذایی جامعه داشته باشد، نشان داده شده و راه حل هایی برای برطرف کردن این موارد در  نظر گرفته شود.

تجهیزات مورد نیاز برای تهیه خاکستر مواد غذایی

همان طور که گفته شد، از خاکستر مواد غذایی می توان اطلاعات زیادی به دست آورد به این معنی که ابتدا باید نمونه مورد نظر را داخل کوره تا از بین رفتن کامل محتوای آلی بسوزانید. سپس روی نمونه خاکستر شده آزمایش های مورد نیاز را انجام دهید تا بتوانید داده های ضروری را به دست آورید.

برای تهیه خاکستر مواد غذایی در آزمایشگاه به تجهیزات زیر نیاز دارید:

• هود شیمی
• ترازو آزمایشگاهی
• کوره آزمایشگاهی 1200 درجه
• آون آزمایشگاهی
• بوته چینی یا کروزه با اندازه های مختلف
• انبر مخصوص قرار دادن کروزه در کوره
• دستکش های نسوز مخصوص
• عینک آزمایشگاهی
• سیستم های فیلتراسیون

نکته 1: برای نمونه های مواد غذایی دمای کوره الکتریکی آزمایشگاهی تا حدود 600 درجه سانتی گراد کافی است.

نکته 2: برای نمونه هایی که حاوی قسمت های جامد در مایع است، در برخی موارد لازم است پیش از قرارگرفتن در کوره فیلراسیون انجام شود. برای فیلتراسیون قوی می توان از قیف، صافی های خاص و پمپ خلاء استفاده کرد.

روش های تهیه خاکستر نمونه های مواد غذایی

با توجه به نوع نمونه غذایی ممکن است روش متفاوتی برای تهیه خاکستر آن به کار گرفته شود. همه این روش ها در نهایت باید خاکستری را ایجاد کنند که تمام قسمت های آلی نمونه از بین رفته باشد و آنچه که به جا مانده است، فقط قسمت های معدنی است.

برای تهیه خاکستر به صورت کلی مراحل زیر طی می شود:

1. گرم کردن کوره آزمایشگاهی
2. قرار دادن بوته چینی کاملا تمیز داخل کوره از قبل گرم شده تا دمای مشخص حدود 1 ساعت
3. وزن کردن سریع کروزه برای جلوگیری از تاثیر رطوبت بر وزن
4. قرار دادن وزن مشخصی از نمونه خشک داخل بوته چینی
5. کربنیزه کردن نمونه به وسیله شعله زیر هود شیمی
6. قرار دادن بوته چینی حاوی نمونه داخل کروه با دمای حدود 600 درجه سانتی گراد
7. حرارت دهی به مدت 12 تا 14 ساعت
8. توزین خاکستر به دست آمده پس از مدت زمان معین و خنک شدن کروزه ها

نکات مهم  در تهیه خاکسترهای مواد غذایی

• خاکستر مواد غذایی باید به رنگ سفید یا خاکستری روشن باشد. در صورتی که پس از قرار دادن داخل کوره هنوز لکه های سیاه رنگ مشاهده کردید، باید از نیتریک اسید روی لکه های سیاه کربنی که هنوز اکسید نشده اند استفاده کنید. سپس مجددا کروزه را داخل کوره آزمایشگاهی قرار داده تا فرایند اکسیدن شدن کامل شود.
• اگر نمونه مرطوب است حتما آن را داخل پلیت یا شیشه ساعت به اندازه مناسب، پخش کنید  داخل آون آزمایشگاهی قرار داده تا کاملا خشک شود. سپس با استفاده از نمونه خشک شده می توانید فرایند خاکسترسازی را ادامه دهید.

• https://hakimazma.com/%d8%b3%da%a9%d9%88%d8%a8%d9%86%d8%af%db%8c-%d8%a2%d8%b2%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c/

• پیش از آزمایش، کالیبراسیون آون آزمایشگاهی، کالیبراسیون کوره آزمایشگاه و کالیبراسیون ترازو را بررسی کنید.
• در برخی از موارد می توان از روش خاکسترسازی مرطوب نیز استفاده کرد. با استفاده از روش هضم اسیدی، می توان قسمت های آلی نمونه هذف کرد و آن چه باقی می ماند فقط بخش های  معدنی است. در صورت لزوم می توان از کوره آزمایشگاهی نیز استفاده کرد.